Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

20ό ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [2-11/3/2018] Διεθνές Διαγωνιστικό



Το επετειακό 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιλέγει φέτος τις
10 ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος –ανάμεσα στις οποίες και δύο ελληνικές- με πυξίδα το διάσημο βιβλίο Ζωή, οδηγίες χρήσεως  (πρωτότυπος τίτλος:
La Vie mode d' emploi, μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδόσεις Ύψιλον) του Ζορζ Περέκ. Ένα βιβλίο ποταμός, 600 σελίδων, 2.000 χαρακτήρων και εκατοντάδων ιστοριών, το οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή σαν ένα παζλ που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ποτέ.

Ο Περέκ προ(σ)καλεί τον αναγνώστη σε ένα διανοητικό παιχνίδι που ακροβατεί πάνω σε έννοιες όπως είναι ο χρόνος, η ματαιότητα, η μνήμη, η ευτυχία, η ζωή και ο θάνατος. Ο συγγραφέας μοιάζει να κοιτά μέσα από άπειρες κλειδαρότρυπες τις ιστορίες των ανθρώπων που έζησαν σε μια τεράστια πολυκατοικία, στη διάρκεια εκατό χρόνων - κι όλα αυτά, σε μία χρονική στιγμή, σαν φωτογραφία που παγώνει το χρόνο. Ο Περέκ παίζει με το ίδιο το παιχνίδι της ζωής. Δεν είναι τυχαίο πως ήταν εκλεκτό μέλος του OuLiPo (Ouvroir de Littérature Potentielle / Εργαστήριο Δυνητικής Λογοτεχνίας), του πιο συναρπαστικού και -στην κυριολεξία- ψυχαγωγικού λογοτεχνικού κινήματος του 20ού αιώνα.

Η φιλοσοφία του OuLiPo εμπλέκει την έννοια του παιχνιδιού, κλείνοντας το μάτι σε όσα συμβολίζει η λέξη, αλλά και σε όσους της έδωσαν διαφορετικές διαστάσεις σε όλη την ιστορία της τέχνης. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο τρόπος επιλογής των ταινιών που διαγωνίζονται σε ένα φεστιβάλ είναι ένα παιχνίδι αυτοπεριορισμών, το οποίο τελικά δεν μας περιορίζει, αλλά μας απελευθερώνει, διότι μας επιτρέπει να ορίσουμε εμείς τους κανόνες του. Ο Ρεϊμόν Κενώ, από τους ιδρυτές του OuLiPo, είχε γράψει ότι τα μέλη του OuLiPo «είναι σαν τα ποντίκια που φτιάχνουν μόνα τους τον λαβύρινθο από τον οποίο πρέπει να βγουν». Αναζητώντας κι εμείς την έξοδο από τον λαβύρινθο που φτιάχνουμε, χρησιμοποιήσαμε ως πυξίδα επιλογής το βιβλίο του Περέκ.

Φέτος λοιπόν σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε σε αυτό το σινεφιλικό παιχνίδι που θα μπορούσε να ονομαστεί OuFeCiPo (Ouvroir de Festival Cinématographique Potentiel). Πρόκειται για έναν άλλο τρόπο επιλογής ταινιών, έναν άλλο τρόπο να βλέπουμε, να κρίνουμε και να σκεφτόμαστε τις ταινίες και, βεβαίως, να τις αντιμετωπίζουμε σαν ένα λαβύρινθο, οι τοίχοι του οποίου είναι φτιαγμένοι με υλικά παρμένα από την λογοτεχνία και τα εικαστικά. Η έξοδος απ’ το λαβύρινθο δεν είναι παρά ένα υπέροχο, ψυχαγωγικό, εκπαιδευτικό και ταυτόχρονα διανοητικό παιχνίδι.

Ανακαλύψτε τις ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού:

Οι σινε-φίλες της Μαρία Άλβαρες (Αργεντινή)
Έξι ηλικιωμένες γυναίκες από την Ισπανία, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, μοιράζονται ένα κοινό πάθος-τρόπο ζωής: το σινεμά. Εξαιρετικά αφοσιωμένες, ζουν και αναπνέουν καθημερινά γι’ αυτό, σαν αντίδοτο στη μοναξιά και το χρόνο που περνά. Οι πιο αξιολάτρευτοι χαρακτήρες σε έναν απίστευτα feelgood ύμνο στην έβδομη τέχνη και στη ζωή.

Μετεωρίτες του Γκιουρτζάν Κελτέκ (Ολλανδία-Τουρκία)
Τι κοινό έχουν ένα κοπάδι αγριοκάτσικα σε απόκρημνα βουνά, μια ολονύχτια γιορτή και μια βροχή από μετεωρίτες που φωτίζουν τον νυχτερινό ουρανό σε ένα χωριό της Τουρκίας; Μια διαδρομή στη μνήμη, ένα δυνατό πολιτικό σχόλιο που διατυπώνεται σε αυτό το εικαστικά πανέμορφο πειραματικό ντοκιμαντέρ.

Ξύπνημα του Τζιαγουέι Νινγκ (Κίνα)
Οι πάγοι λιώνουν και η άνοιξη έρχεται ξανά σε ένα μικρό χωριό της Κίνας. Ένας ψαράς ετοιμάζεται να ψαρέψει και πάλι. Πρέπει να πάει κόντρα στις δυνάμεις της φύσης, να επιβιώσει μέσα στο απέραντο λευκό. Το μεγαλείο της φύσης –και η θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτή- αποτυπώνεται με σπάνια δεξιοτεχνία από έναν νεαρό σκηνοθέτη, σε ένα ντοκιμαντέρ όπου μιλούν μόνο οι πανέμορφες εικόνες.

Άνγκαρ: η ματωμένη εποχή της Νίρι Αντελίν Χέι (Γαλλία)
Ο πατέρας της σκηνοθέτιδας, επιζών της γενοκτονίας των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη επιστρέφει στο χωριό όπου έζησε τις πιο φρικαλέες στιγμές της ζωής του. Συναντά εκείνους που τον βασάνισαν, προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τον εφιάλτη. Ένα ταξίδι μνήμης και επούλωσης και ταυτόχρονα η προσωπική αναζήτηση της σκηνοθέτιδας που γεννήθηκε σε ένα τέτοιο μέρος, κατά τη διάρκεια μιας μελανής σελίδας της σύγχρονης ιστορίας.   

Hotel Jugoslavija του Νικολά Βανιέρ (Ελβετία)
Υπήρξε το μεγαλύτερο ξενοδοχείο των Βαλκανίων, ένα μυθικό μέρος-πόλος έλξης της πολιτικής και καλλιτεχνικής αφρόκρεμας. Ένα μνημείο των αλλαγών που υπέστη η χώρα, από τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο ως τη Σερβία του Μιλόσεβιτς και έπειτα. Οι άνθρωποι που έζησαν σε αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αφηγούνται μοναδικές ιστορίες από το εμβληματικό «Ξενοδοχείο Γιουγκοσλαβία».

Το μακρινό γάβγισμα των σκυλιών του Σιμόν Λέρεν Βίλμοντ (Δανία-Φινλανδία-Σουηδία)
Πώς επιβιώνει και μεγαλώνει ένα παιδί εγκλωβισμένο μέσα σε έναν πόλεμο; Και τι σημάδια του αφήνει όλο αυτό στο τέλος; Ο μικρός Όλεγκ ζει μαζί με τη γιαγιά-φύλακα άγγελό του σε μια επικίνδυνη εμπόλεμη ζώνη: ένα σχεδόν ερημωμένο μικρό χωριό της Ανατολικής Ουκρανίας. Οι δυο τους δεν έχουν πού αλλού να πάνε. Όπως λέει όμως και μια ουκρανική παροιμία «κάθε σκύλος είναι λιοντάρι όταν είναι στο σπίτι του».

Μπαρονέζα της Ζουλιάνα Αντούνες (Βραζιλία)
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι γυναίκα σε φαβέλα; Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τις φαβέλες όπως δεν τις έχουμε ξαναδεί: μέσα από την καθημερινότητα δυο γυναικών που ζουν στον άγριο κόσμο τους, κάπου στα περίχωρα του Μπέλο Οριζόντε στη Βραζιλία. Το φιλμ ζουμάρει σε ένα μικρόκοσμο όπου κόντρα στη βία, τους κινδύνους και τα αδιέξοδα, η γυναικεία φύση βρίσκει τον τρόπο να επιβιώνει. 

Όσα περνούν μπροστά από ένα παράθυρο που δεν ανοίγει του Μάρτιν ΝτιΤσίκο (ΗΠΑ-Κατάρ) Εργάτες από το Αζερμπαϊτζάν κατασκευάζουν έναν νέο σιδηρόδρομο τελευταίας τεχνολογίας. Ένας σταθμάρχης στην Αρμενία περιμένει εδώ και είκοσι χρόνια τα τρένα να περάσουν, σε σύνορα κλειστά. Η δύσκολη καθημερινότητα, τα όνειρα και οι ελπίδες τους είναι στην ουσία κοινές, παρά τις όποιες διαφορές τους.  

Obscuro Barroco της Ευαγγελίας Κρανιώτη (Γαλλία-Ελλάδα)
Το ντοκιμαντέρ διαδραματίζεται σε μια πόλη των άκρων, το Ρίο ντε Τζανέιρο, μιλώντας για την ταυτότητά μας μέσα από το φύλο, το καρναβάλι αλλά και τις πολιτικές διαμάχες, συνθέτοντας μια πανδαισία εικόνων και συναισθημάτων.

Στο σώμα της του Ζαχαρία Μαυροειδή (Ελλάδα)
Ένα ξεχωριστό ελληνικό έθιμο καταγράφει το φιλμ: Κάθε χρόνο, στις 31 Ιουλίου, προσκυνητές εγκαταλείπουν τα σπίτια τους για να εγκατασταθούν επί δύο εβδομάδες στα κελιά της Μονής της Κοίμησης, στο νότιο άκρο της Θηρασιάς.


read more " 20ό ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [2-11/3/2018] Διεθνές Διαγωνιστικό "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

20ό ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [2-11/3/2018] Διαγωνιστικό Τμήμα ντοκιμαντέρ VR / Virtual Reality



Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα του στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, όπου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, το νέο Διαγωνιστικό Τμήμα ταινιών VR / Virtual Reality επανέρχεται στο 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αυτή τη φορά με ντοκιμαντέρ φτιαγμένα στα πρότυπα της VR τεχνολογίας.

Η εικονική πραγματικότητα είναι ήδη κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή τεχνολογική καινοτομία. Είναι ένα νέο μέσο που ανοίγει συναρπαστικούς δρόμους στην κινηματογραφική εμπειρία και τέχνη. Σε αυτό το ταξίδι σας προσκαλούμε να γίνετε συμμέτοχοι και να βιώσετε το σινεμά όπως ποτέ άλλοτε.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής του Διαγωνιστικού Τμήματος VR του 20ού ΦΝΘ είναι οι Γιώργος Δρίβας (εικαστικός), Κίρστεν Κίνινγκερ (κριτικός κινηματογράφου, μοντέρ) και Μπρις Λενέ (σκηνοθέτης, δημοσιογράφος, οπερατέρ, μοντέρ). Η επιτροπή θα απονείμει βραβείο Καλύτερης Ταινίας που συνοδεύεται από 3.000 ευρώ, σε ένα φιλμ του Διαγωνιστικού. Το χρηματικό έπαθλο προσφέρει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.  

Οι ταινίες θα προβληθούν με αγγλικούς υπότιτλους στoν χώρο INVR (Αριστοτέλους 6). Τιμή εισιτηρίου: 5 ευρώ ανά προβολή.

Οι ταινίες που συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό τμήμα VR:

Πνεύμα του Μαλάουι / Ghost of Malawi
(Δανία, 2018)
Σκηνοθεσία: Γιόχαν Κνάτραπ Γένσεν / Johan Knattrup Jensen. Έγχρωμο 11’

Αιωρείσαι πάνω από ένα πλατύ ποτάμι, με καταπράσινα λιβάδια να σε περιβάλλουν. Σιγά σιγά, αρχίζεις να κινείσαι προς τα μπρος. Καθώς κατεβαίνεις το ποτάμι, το τοπίο γίνεται άνυδρο, γεμάτο εξαθλίωση. Σαν φάντασμα, σαν ένα πνεύμα του νερού, διασχίζεις μια μέρα της ζωής του Έντουαρντ και της οικογένειάς του σ’ ένα χωριό του Μαλάουι. Ένα έθνος αντιθέσεων. Ένα έθνος χωρίς νερό…

Είδα το μέλλον / I Saw the Future
(Γαλλία, 2017)
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Βοτιέ / François Vautier. Έγχρωμο 5’

Σ’ ένα πυκνό σκοτάδι που θα μπορούσε να μοιάζει με το σύμπαν, ακούμε τη φωνή του Άρθουρ Κλαρκ, ενώ το πρόσωπό του ξεπροβάλλει στο βάθος – πρόκειται για υλικό από το αρχείο του BBC. Ο φημισμένος συγγραφέας του 2001: Η οδύσσεια του διαστήματος μας μιλά για την έλευση της ψηφιακής επανάστασης, δείχνοντας πόσο μπροστά ήταν από την εποχή του. Μια πρόσκληση σ’ ένα ταξίδι, μια απόκοσμη μορφή ποίησης που βιώνεται ως «εμβύθιση».

Η τελευταία καρέκλα 1&2 / The Last Chair 1&2
(Ολλανδία, 2017)
Σκηνοθεσία: Άνκε Τένισεν, Τζέσι φαν Φρέντεν / Anke Teunissen, Jessie van Vreden, Έγχρωμο, 15΄ / 18΄

Ένα ντοκιμαντέρ εικονικής πραγματικότητας για το τελευταίο στάδιο της ζωής. Μέσα από έναν συνδυασμό διαφορετικών τεχνικών εικόνας, ήχου και ανιμέισον, μπαίνουμε στη θέση του Φρεντ ή του Έγκμπερτ.

Μετέωροι / Limbo
(Ηνωμένο Βασίλειο, 2017)
Σκηνοθεσία: Σεχάνι Φερνάντο / Shehani Fernando. Έγχρωμο, 8΄

Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν περίπου 31.500 αιτούντες άσυλο, οι οποίοι περιμένουν την επίσημη απόφαση για την παραμονή τους. Η ταινία μάς επιτρέπει να βιώσουμε τι σημαίνει να ζεις αυτή την περίοδο στο «καθαρτήριο», εν αναμονή μιας απόφασης που θα επηρεάσει το υπόλοιπο της ζωής σου.

Γράμματα στον πατέρα μου / Notes to my Father
(Ηνωμένο Βασίλειο – ΗΠΑ – Ινδία, 2017)
Σκηνοθεσία: Τζαΐσα Πάτελ / Jayisha Patel. Έγχρωμο, 11’

Το πρώτο VR 360 μοιρών και ζωντανής δράσης σχετικά με το τράφικινγκ μάς μεταφέρει στην επαρχία της νότιας Ινδίας. Αφηγείται μια ιστορία αγάπης, πένθους και συμφιλίωσης ανάμεσα σ’ έναν πατέρα και σε μια κόρη που πέρασε την εφηβεία της σ’ έναν οίκο ανοχής. Μια ιστορία για την επιβίωση, την αντοχή και την ελπίδα, η οποία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και ξετυλίγεται μέσα από ένα μείγμα τεχνικών θεάτρου και τεκμηρίωσης.

Το πάρτι / The Party
(Ηνωμένο Βασίλειο, 2017)
Σκηνοθεσία: Σεχάνι Φερνάντο, Άνρικ Μπρεγκμαν / Shehani Fernando, Anrick Bregman. Έγχρωμο, 7΄

Ακόμη κι οι πιο απλές, καθημερινές καταστάσεις μπορεί να αποβούν αγχωτικές για τα άτομα που κινούνται στο φάσμα του αυτισμού. Μπαίνουμε για λίγο στη θέση της 16χρονης Λάιλα, που είναι καλεσμένη σ’ ένα πάρτι γενεθλίων. Ακούμε τις βαθύτερες σκέψεις της και νιώθουμε πόσο έντονη μπορεί να είναι μια τέτοια περίσταση.

Πλανήτης / Planet
(Γαλλία, 2017)
Σκηνοθεσία: Μόμοκο Σέτο / Momoko Seto. Έγχρωμο 7΄


Στα χαλάσματα ενός κόσμου φυτρώνουν μόνο μανιτάρια και μύκητες, μέσα στα γιγαντιαία σώματα αποξηραμένων εντόμων. Κάθε που αλλάζει ο καιρός, η βροχή ποτίζει τον άνυδρο πλανήτη, ώσπου σταδιακά τον πλημμυρίζει. Μέσα στο νερό γεννιέται ένα οικοσύστημα όπου ζουν τεράστιοι σαρκοβόροι γυρίνοι...
read more " 20ό ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [2-11/3/2018] Διαγωνιστικό Τμήμα ντοκιμαντέρ VR / Virtual Reality "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »