Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

«Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη» του Τζοβάνι Γκουαρέσκι από τη Δευτέρα του Πάσχα στο Θέατρο Τ

του Τζοβάνι Γκουαρέσκι

από τη Δευτέρα του Πάσχα στο Θέατρο Τ



«Υπάρχουν πολλοί τρελοί στον κόσμο: 
αλλά σαν τους άντρες και τις γυναίκες…!» 

Η νικήτρια παράσταση του Scratch Night του Bob Theater Festival 2016, Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη του Τζοβάνι Γκουαρέσκι, που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Bios στην Αθήνα τη φετινή σεζόν, έρχεται στη Θεσσαλονίκη από τις 17 Απριλίου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Η παράσταση βασίζεται στο μυθιστόρημα του Τζοβάνι Γκουαρέσκι (γνωστού στο ελληνικό κοινό και από το έργο του Δον Καμίλο) που γράφτηκε το 1942, ένα μυθιστόρημα-παρωδία των ερωτικών μυθιστορημάτων του 19ου αιώνα, γεμάτο παρεξηγήσεις, απίθανες σκηνές δράσεις και έναν έρωτα κάθε άλλο παρά συνηθισμένο. Οι Αμαλία Καβάλη και Γιάννης Σοφολόγης, που ανέλαβαν και τη διασκευή, ξεκινούν την παράσταση τη μέρα που οι ήρωες πρέπει να αποφασίσουν αν θα αλληλοσκοτωθούν ή αν θα παντρευτούν. Δύο ηθοποιοί και ένας μουσικός επί σκηνής, ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας μέσα από αφήγηση, γρήγορες εναλλαγές ρόλων και έντονα αυτοσχεδιαστικά στοιχεία, οδηγώντας τους ήρωες στο πεπρωμένο τους.


Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ




ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ


«Η καλύτερη παράσταση που είδαμε, εδώ και πάρα πολύ καιρό. Αυτή η κωμωδία, δε μοιάζει καθόλου με όσες έχεις δει μέχρι σήμερα.» Νίκος Μπόβολος / Provocateur

«Άνετο χιούμορ, ακομπλεξάριστο, χειμαρρώδες, έξυπνο. H πιο αστεία και ρομαντικοσαδιστική κωμωδία της σεζόν!» Μανώλης Βαμβούνης / Monopoli

«Απολαυστική τρέλα, ευρηματική προσέγγιση, ιλιγγιώδης ρυθμός που παρασύρει και τρεις υπέροχες ερμηνείες, σε μια από τις καλύτερες χαμηλού κόστους -αλλά υψηλών προδιαγραφών- παραστάσεις της περιόδου.» Γιώργος Εφραιμίδης / Rev-ma

«Αμεσότητα, ειλικρίνεια, καθαρότητα στις σκηνές, στην κίνηση και με μια εκρηκτική παρουσία και επαφή με τον θεατή! Από τις καλύτερες παραστάσεις που παίζονται αυτή τη χρονιά! Μην το χάσετε!» Αλεξία Βλάρα / ΟpenMind

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή & Σκηνοθεσία: Αμαλία Καβάλη-Γιάννης Σοφολόγης
Πρωτότυπη Μουσική: Gary Salomon
Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλλη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Ερμηνεύουν: Αμαλία Καβάλη - Γιάννης Σοφολόγης
Μουσικός επί σκηνής: Gary Salomon

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Χώρος: Θέατρο Τ, Αλ. Φλέμινγκ 16, 546 42, Θεσσαλονίκη
Πρεμιέρα: Δευτέρα 17 Απριλίου 2017 στις 21:30
Παραστάσεις: Από Δευτέρα 17 Απριλίου έως Τετάρτη 3 Μαΐου 2017
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα, Τρίτη & Τετάρτη στις 21:30
Διάρκεια: 70 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: 10, 8 και 5€
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310 854 333
Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr και στο ταμείο του Θεάτρου Τ



read more " «Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη» του Τζοβάνι Γκουαρέσκι από τη Δευτέρα του Πάσχα στο Θέατρο Τ "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

S(h)ame της Πηνελόπης Χριστοπούλου από την Ομάδα Θεάτρου Αrs Moriendi 21 & 22 Απριλίου, Θέατρο Άνετον

S(h)ame της Πηνελόπης Χριστοπούλου
από την Ομάδα Θεάτρου Αrs Moriendi

21 & 22 Απριλίου, Θέατρο Άνετον
«Ανοιχτή Σκηνή- Θεατρικές Φωνές της Πόλης»



Η Ομάδα Θεάτρου Ars Moriendi συμμετέχοντας από την αρχή της δημιουργίας του Φεστιβάλ του Δήμου Θεσσαλονίκης «Ανοιχτή Σκηνή- Θεατρικές Φωνές της Πόλης», φέτος κάνει πρεμιέρα με τη νέα της παράσταση. Το S(h)ame της Πηνελόπης Χριστοπούλου, σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα, παρουσιάζεται για τρεις μόνο παραστάσεις την Παρασκευή 21 Απριλίου στις 21:00 και το Σάββατο 22 Απριλίου στις 18:00 και στις 21:00.

Λόγω της ιδιαίτερης διαμόρφωσης της σκηνικής εγκατάστασης ο αριθμός των θεατών θα είναι περιορισμένος και η κράτηση θέσης κρίνεται απαραίτητη.

Σημείωμα σκηνοθέτη

S(h)ame :ένα έργο για την ελευθερία
Δύο φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες που βασίζονται σε γεγονότα που συνέβησαν σε γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Ανάμεσα στην παρακμή και την άρνηση, δύο νέοι άνθρωποι παλεύουν με το ιδεώδες της ελευθερίας και το ιδεατό της ελεύθερης βούλησης. Το S(h)ame είναι ένα έργο για την ατομική ελευθερία αλλά και τη ντροπή. Η Χριστοπούλου, παραφράζοντας την φράση του Καμίόταν όλοι μας γίνουμε λίγο ένοχοι, τότε θα έχουμε δημοκρατία” βλέπει την ελευθερία ως ενα σύνολο αποφάσεων που αναπόφευκτα φέρουν ένα φορτίο ντροπής ώσπου ένα ξημέρωμα  που σε βρίσκει πάνω σ’ ένα παγκάκι ή μπροστά απο ένα ανοιχτό παράθυρο, είναι η πιο σημαντική στιγμή της ελευθερίας σου.

Θάνος Νίκας 

Βιογραφικό ομάδας Ars Moriendi
Η ομάδα θεάτρου Αrs Moriendi μετράει δέκα χρόνια ενεργής θεατρικής πορείας. Ιδρύθηκε από τον σκηνοθέτη Θάνο Νίκα και τη Δρ. Θεατρολογίας Πηνελόπη Χατζηδημητρίου τον Ιανουάριο 2007 στη Θεσσαλονίκη. Κύριος στόχος της Αrs Moriendi είναι να παρουσιάζει εναλλακτικές σκηνικές αναγνώσεις ελληνικού και ξένου, κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, με έμφαση στον διάλογο της σκηνικής αισθητικής με τον χώρο και τη βιοδυναμική του σώματος. Η Αrs Moriendi θεωρείται μία από τις πιο υποσχόμενες επαγγελματικές θεατρικές ομάδες της πόλης. Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ θεάτρου στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Β. Ελλάδα, με παραστάσεις σε θεατρικούς και μη χώρους, όπως σε πρώην στρατόπεδα, αρχαιολογικά μουσεία, τζαμιά και εγκαταλελειμμένα εργοστάσια.

Παραστάσεις της ομάδας
«Το Αριστούργημα» του Κριστιάν Λόλλικε (Θέατρο του Νέου Κόσμου, Τουρνουά 5Χ5 του ΚΘΒΕ, Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, Θέατρο Τ, Θησείον- ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ, 2016)
«Φαίδρας Έρως» της Σάρα Κέην (Θέατρο Blackbox, 2016),
«Σαλώμη» του Όσκαρ Ουάιλντ (Θέατρο Blackbox και Θέατρο Αυλαία, Θεσσαλονίκη, 2015),
 «Seven-Ένα Έργο για τη Γάζα» της Caryl Churchill (Δημοτικό Θέατρο Άνετον, Θεσσαλονίκη, 2014),
«Μυστικός Δείπνος», βασισμένο στην ποίηση του Νίκου-Αλεξη Ασλάνογλου (Δημοτικό Θέατρο Μελίνα Μερκούρη-φεστιβάλ Παρά θιν’ αλός 2014, Θεσσαλονίκη, 2014)
«Προς αυτήν την αλόγιστη κατεύθυνση» των Δημήτρη Δημητριάδη-Γιώργου Αλισάνογλου (Χουσεΐν Μπέη τζαμί, 57ο Φεστιβάλ Φιλίππων, Καβάλα, 2014),
«TRANSEUROPA-Ερείπια στην άκρη της γλώσσας» (Site-specific performance στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο Φιξ, 11η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, 2014),     
«Heartbreak Hotel», βασισμένο στο «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τέννεση Ουίλλιαμς, (Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς Μελίνα Μερκούρη-Φεστιβάλ Θεατρικές Πρεμιέρες, Δημοτικό Θέατρο Άνετον Φεστιβάλ Ανοιχτή Σκηνή-Θεατρικές Φωνές της Πόλης, Θεσσαλονίκη, 2014),
«Hamlet» του William Shakespeare (Δημοτικό Θέατρο Άνετον και Θέατρο Αυλαία, Θεσσαλονίκη, 2013),           
«Στα ενδιάμεσα παραμυθία» του Ειρηναίου Βρούσγου (Site-specific performance στο πρώην στρατόπεδο Κόδρα, Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη, 2013),     
«Πεθαίνω Σαν Χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη (Δημοτικό Θέατρο Άνετον, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Πρώην Στρατόπεδο Κόδρα, Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς Μελίνα Μερκούρη, Δημοτικό Θέατρο Βόλου, Διδυμότειχο και Ορεστιάδα, 2012- 2013),
«Κατάλογοι 14 – Πένθη» του Δημήτρη Δημητριάδη (Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη, 2012),
«Φαίδρας Τόπος», βασισμένο στους «Κρήτες» του Ευριπίδη (Studio ars moriendi, Θεσσαλονίκη, 2011),
«Οδυσσέας και κάτι» του Δημήτρη Δημητριάδη (Studio ars moriendi, Θεσσαλονίκη, 2008), «Περιγραφή εικόνας ΙΙ» του Heiner Müller (Studio ars moriendi, Θεσσαλονίκη, 2007),
«Περιγραφή Εικόνας» του Heiner Müller (Studio ars moriendi, Θεσσαλονίκη, 2007),
«Οδυσσέας» του Δημήτρη Δημητριάδη (Studio Vis Motrix, Θεσσαλονίκη, 2007).

Ars Moriendi Theatre Company στο Facebook:

S(h)ame
Κείμενο: Πηνελόπη Χριστοπούλου
Σκηνοθεσία: Θάνος Νίκας
Σκηνική εγκατάσταση: Πηνελόπη Χατζηδημητρίου
Αφίσα: Κατερίνα Παπαδάκη, Νάσια Φούντα
Trailer: Δημήτρης Ευγενίδης
Επικοινωνία : Κατερίνα Συναπίδου, Mαρία Τότσκα
Φωτογραφίες: Momentum Photography|Cinematography

Διανομή: Κατερίνα Συναπίδου, Δημήτρης Φραγκούλης

Info
Χώρος: Δημοτικό Θέατρο «Άνετον», Παρασκευοπούλου 42
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή 21 Απριλίου, 21:00
Σάββατο 22 Απριλίου, 18:00 & 21:00
Κρατήσεις Θέσεων και Πληροφορίες: 6983 030 542 (ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΡΑΤΗΣΗ: Περιορισμένος αριθμός θέσεων λόγω σκηνικής εγκατάστασης )

Εισητήρια: 10€ (γενική) , 8€ (φοιτητικό-ανέργων-άνω των 65, πολύτεκνοι)
read more " S(h)ame της Πηνελόπης Χριστοπούλου από την Ομάδα Θεάτρου Αrs Moriendi 21 & 22 Απριλίου, Θέατρο Άνετον "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Έρχεται το «Δηλητήριο» της Λοτ Φέϊκεμανς Φουαγιέ ΕΜΣ Πρεμιέρα: Παρασκευή 21/04/2017


 Έρχεται το «Δηλητήριο» της Λοτ Φέϊκεμανς
Φουαγιέ ΕΜΣ
Πρεμιέρα:  Παρασκευή 21/04/2017

Μπορεί κανείς πραγματικά να ξεχάσει;


Μια σύγχρονη θεατρική συγγραφέας από την Ολλανδία θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει το κοινό της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τη Λοτ Φέικεμανς (Lot Vekemans). Γεννημένη το 1965, σπούδασε θεατρική γραφή αλλά και κοινωνική γεωγραφία. Ξεκίνησε να γράφει θεατρικά έργα για παιδιά και ενήλικες το 1995. Έργα της έχουν παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Αυστρία, την Ελβετία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, τη Ρουμανία, τη Νότια Αφρική, τη Ναμίμπια, το Μεξικό, την Κίνα, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Αργεντινή και τη Βραζιλία. Είναι η πρώτη φορά που το έργο της ανεβαίνει στην Ελλάδα. 

Γραμμένο το 2009, το «Δηλητήριο» έχει κερδίσει το βραβείο του καλύτερου ολλανδικού θεατρικού έργου που ανέβηκε την περίοδο 2009-2010. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, έχει κάνει μεγάλη επιτυχία στη Γερμανία και στην Αυστρία. «Αυτός» και «Αυτή», δυο ανώνυμοι απλοί άνθρωποι, έρχονται αντιμέτωποι με ένα απρόοπτο της ζωής. Της ζωής, που, κατά τη συγγραφέα, «είναι σαν να πηδάς από αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο». Οι δύο ήρωες του έργου προσπαθούν να διαχειριστούν μια οδυνηρή απώλεια και να βρουν έναν τρόπο να συμφιλιωθούν με την καινούργια πραγματικότητα που τους έχει επιφυλάξει η ζωή. Μπορεί κανείς πραγματικά να ξεχάσει; Πώς μπορεί κανείς να αντέξει τον πόνο; Μπορούμε να αποδεχτούμε πραγματικά την αλλαγή;
«Ένας άντρας και μια γυναίκα. Ένα ζευγάρι. Μια συνάντηση εννέα χρόνια μετά το χωρισμό τους. Ένα παρελθόν που στοιχειώνει το παρόν τους. Ένα ζευγάρι που προσπαθεί να λύσει το παρελθόν για να κοιτάξει στο μέλλον. Ένα έργο ημιτονίων και λεπτών αποχρώσεων. Μια συγκινητική και τρυφερή σονάτα για δύο». Έτσι περιγράφει το έργο ο Γιάννης Μόσχος που υπογράφει τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία. Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.



«Δηλητήριο»
Συντελεστές: 
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος 
Σκηνικά-Κοστούμια: Τίνα Τζόκα 
Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου 
Φωτισμοί: Λευτέρη Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελίνα Καλαϊτζόγλου
Οργάνωση παραγωγής: Ναταλία Λαμπροπούλου 

Διανομή: Μαρία Τσιμά (ΑΥΤΗ), Ταξιάρχης Χάνος (ΑΥΤΟΣ)

Φουαγιέ Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Έναρξη: Παρασκευή 21 Απριλίου 2017
Διάρκεια παραστάσεων: 21/4/17 έως 28/5/2017

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, στις 21:00


Τηλ. κρατήσεων: 2315 200200, www.ntng.gr
read more " Έρχεται το «Δηλητήριο» της Λοτ Φέϊκεμανς Φουαγιέ ΕΜΣ Πρεμιέρα: Παρασκευή 21/04/2017 "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Ανοιχτή Ακρόαση, στις 7 και 8 Μαΐου 2017.στο ΚΘΒΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κατά την χειμερινή περίοδο 2017-2018, πρόκειται να παρουσιάσει ως εναρκτήριο στο Βασιλικό Θέατρο  (πρεμιέρα 25/10/17) το έργο “Ρωσική Επανάσταση”, σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις και οργανώνει Ανοιχτή Ακρόαση, στις 7 και 8 Μαΐου 2017.
Καλούνται, επαγγελματίες ηθοποιοί, γυναίκες και άντρες έως 45 ετών, που ενδιαφέρονται να πάρουν μέρος να αποστείλουν έως τη Δευτέρα 24 Απριλίου 2017, ηλεκτρονικά στο e-mail audition@ntng.gr, βιογραφικό σημείωμα και φωτογραφία, με την ένδειξη στο ΘΕΜΑ “Ρωσική Επανάσταση”.
Όσοι / όσες θα επιλεγούν από τον σκηνοθέτη, βάση του βιογραφικού τους,  το οποίο  θα έχει κατατεθεί εντός της προθεσμίας, θα ενημερωθούν σχετικά με την ημερομηνία και ώρα της συμμετοχής τους στην ακρόαση αποκλειστικά μέσω e-mail.  
Οι υποψήφιοι που θα επιλεγούν για την ακρόαση θα πρέπει να έχουν μαζί τους τυπωμένο το βιογραφικό τους σημείωμα και μία φωτογραφία.

Επαγγελματίας ηθοποιός νοείται
α)         να είναι απόφοιτος αναγνωρισμένης από το κράτος Δραματικής σχολής,
β)         να είναι απόφοιτος Πανεπιστημιακών τμημάτων Θεάτρου του κύκλου μαθημάτων υποκριτικής,

ή γ)      να έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 200 ημερομίσθια με την ειδικότητα του ηθοποιού.
read more " Ανοιχτή Ακρόαση, στις 7 και 8 Μαΐου 2017.στο ΚΘΒΕ "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Μουσική για το Θείο Δράμα με συνθέσεις των Μπαχ και Βιβάλντι


Μεγάλη Τετάρτη στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης

Μουσική για το Θείο Δράμα
με συνθέσεις των Μπαχ και Βιβάλντι

Δέκα αριστουργηματικές συνθέσεις εμπνευσμένες από το Θείο Δράμα και τα Πάθη του Κυρίου θα παρουσιαστούν τη Μεγάλη Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.  
Πρόκειται για έργα που έγραψαν για τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (1685–1750) και ο Αντόνιο Βιβάλντι (1678–1741), οι σημαντικότεροι συνθέτες της μπαρόκ εποχής και «ιερά τέρατα» της ιστορίας της δυτικής μουσικής. 

Στη συναυλία, που θα φιλοξενηθεί στην Αίθουσα Αιμίλιος Ριάδης (κτήριο Μ2) και θα αρχίσει στις 21.00, θα παρουσιαστούν σπάνιες άριες του Μπαχ με βιολοντσέλο πίκολο obbligato, όπως και η γνωστή άρια «Erbarme dich» με βιολί obbligato από το ορατόριο «Τα Κατά Ματθαίον Πάθη» (Matthäus-Passion).
Θα ακουστούν επίσης το «Stabat Mater» του Βιβάλντι, που μιλάει για τον πόνο της Παναγίας μπροστά στον Σταυρό, και η δραματική άρια «Gelido in ogni vena» από την όπερα Farnace, που μοιάζει να συμπληρώνει το θρήνο της Μητέρας: «παγωμένο στις φλέβες νιώθω το αίμα μου να κυλά, στη θέα του νεκρού γιού μου».
Σε όργανα εποχής θα παρουσιαστούν επίσης η σονάτα a quattro «Il Santo Sepolcro» (Ο Άγιος Τάφος) του Βιβάλντι, η σονάτα του Μπαχ για βιολοντσέλο πίκολο και μπάσο κοντίνουο σε Σολ μείζονα και η σονάτα του Μπαχ για βιολί και μπάσο κοντίνουο σε Μι ελάσσονα.
Σολίστ θα είναι ο κόντρα τενόρος Νικόλας Σπανός, ο Σίμος Παπάνας στο μπαρόκ βιολί και ο Δήμος Γκουνταρούλης στο μπαρόκ βιολοντσέλο και στο σπάνιο τετράχορδο βιολοντσέλο πίκολο. Θα εμφανιστούν επίσης ο Γεράσιμος Χοϊδάς (τσέμπαλο), η Καταρίνα Ναόμι Πολ από τη Γερμανία (μπαρόκ βιολί) και ο Δανοαμερικανός Ντέιβιντ Μπογκόραντ (μπαρόκ βιόλα).
Οι τιμές των εισιτηρίων ανέρχονται σε 10€ και 5€ (μειωμένο).
read more " Μουσική για το Θείο Δράμα με συνθέσεις των Μπαχ και Βιβάλντι "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ALEJANDRO ZAMBRA - Κριτική Άγγελα Μάντζιου

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ
ALEJANDRO ZAMBRA
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ


Δεν έχω αναμνήσεις από την παιδική ηλικία ΖΩΡΖ ΠΕΡΕΚ
....όπως η ιδιωτική ζωή των δέντρων ή των ναυαγών ΑΝΤΡΕΣ ΑΝΓΟΥΑΝΤΕΡ
Ο Χουλιάν είναι καθηγητής και κάθε Κυριακή συγγραφέας, αφού επιχειρεί να γράψει ένα μυθιστόρημα. Κάθε βράδυ είναι αφηγητής παραμυθιών, λίγο πριν κοιμηθεί η οκτάχρονη Ντανιέλα, η θετή κόρη του. Εκείνος της αφηγείται ιστορίες.
 Ο Χουλιάν διασκεδάζει τη μικρή με την  «Ιδιωτική ζωή των δέντρων», μια σειρά παραμύθια που σκάρωσε για να τη νανουρίζει. (Σελ.13)
Με αυτή τη φράση ξεκινάει το μικρό αυτό βιβλίο του Χιλιανού συγγραφέα Alejandro Zambra. Ο Χουλιάν είναι παντρεμένος με την Βερόνικα, την μητέρα του κοριτσιού. Ζουν σε ένα σπίτι με τρία δωμάτια, το μπλε της Ντανιέλας, το πράσινο των ξένων και το λευκό,  της κρεββατοκάμαρας, που μοιράζεται ο ίδιος με την Βερόνικα.
Η Βερόνικα κάποτε σπούδαζε στη σχολή καλών τεχνών αλλά τώρα ασχολείται με τη ζαχαροπλαστική και παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής. Αυτήν την νύχτα, όπως κάθε βράδυ, ο Χουλιάν προσπαθεί να αποκοιμίσει το μικρό κορίτσι με ευφάνταστες ιστορίες δέντρων. Περιμένει  την Βερόνικα να επιστρέψει στο σπίτι από το μάθημα της ζωγραφικής. Εκείνη όμως αργεί, οι ώρες περνούν κι εκείνη δεν εμφανίζεται. Όταν η Ντανιέλα μοιάζει να κοιμάται,  ο ίδιος πιάνει να γράψει, να διαβάσει, να διορθώσει το μυθιστόρημα και στη διάρκεια των ωρών αναμονής, επιστρατεύει τη φαντασία του ώστε να δει τι μπορεί να της συνέβη, πλάθοντας καθησυχαστικές και ανήσυχες εκδοχές. 

Παράλληλα, στρέφεται προς το παρελθόν για να μας αφηγηθεί σύντομα,  την σχέση του με την Κάρλα, την γνωριμία με την Βερόνικα, το παρελθόν της Βερόνικα, το γάμο της με τον Φερνάντο, τη γέννηση της  Ντανιέλας.  Ακόμη μας εξομολογείται πλευρές της ιδιωτικής τους ζωής, μιλάει για το επάγγελμά του ως καθηγητής και τον αγώνα να γίνει συγγραφέας. Η ανάμνησή του τον οδηγεί στην παιδική ηλικία και στην σχέση του με τους γονείς του. Ακόμη φαντάζεται το μέλλον και τη ζωή της Ντανιέλας, σε διάφορες φάσεις. Καθώς εκείνη θα μεγαλώνει, όταν θα διαβάσει, κάποια στιγμή, το βιβλίο του, αυτό που εκείνος τώρα γράφει.
Όταν εκείνη επιστρέψει, το μυθιστόρημα θα διακοπεί. Αλλά όσο δεν επιστρέφει, το βιβλίο θα συνεχίζεται.( Σελ. 15).
 Όταν η νύχτα γίνει μέρα και ενώ η Βερόνικα δεν έχει επιστρέψει, εκείνος θα ξυπνήσει, θα πλυθεί, θα φτιάξει καφέ για δύο,  θα πιει τον δικό του καθώς  και τον άλλο μισό, θα ανοίξει την πόρτα, θα κλείσει δυνατά την εξώπορτα σαν κάποιος να φεύγει, θα ψιθυρίσει μια φράση, σαν να απευθύνεται σ’ εκείνη,  θα ξυπνήσει  την μικρή για το σχολείο, θα ετοιμάσει το πρωϊνό της. Θα ξεκινήσουν μέσα στη βροχή για το σχολείο, ζητώντας της να μην μιλάνε στη διαδρομή, αλλά να μετρούν από μέσα τους βήματα. Εκείνη  όμως του διηγείται περιστατικά από το σχολείο της, περιμένοντας την αντίδρασή του. Θα αφήσει την μικρή στο σχολείο της, αφού προηγουμένως της έχει πει ότι η μητέρα της χρειάστηκε να φύγει πολύ νωρίς σε ένα  μακρυνό μέρος,  για τη δουλειά της. Θα  της πει ακόμη ότι πρέπει να μάθουν Αγγλικά, ύστερα από την παρατήρηση επίπληξης της δασκάλας που αφορά  την πρόοδο του κοριτσιού στο μάθημα αυτό. Εδώ κλείνει η ιστορία, με την σύντομη συζήτηση με τη δασκάλα, η οποία ζητάει να έχει ένα ραντεβού με τους γονείς του παιδιού και με τα λόγια του κοριτσιού προς τον Χουλιάν,  πριν μπει στην τάξη του.
Το  βιβλίο είναι διαρθρωμένο σε δύο κεφάλαια. Το πρώτο και μεγαλύτερο σε έκταση, με τίτλο Θερμοκήπιο,  εξελίσσεται την νύχτα,   το δεύτερο είναι  πιο σύντομο, με τον τίτλο Χειμώνας. Τα γεγονότα εδώ  εξελίσσονται στο ξημέρωμα της καινούργιας μέρας.
Το βιβλίο, γεμάτο επινοήσεις, διακοπτόμενες αφηγήσεις  πολλών ιστοριών που διασταυρώνονται σε σημεία, το διατρέχει μια λεπταίσθητη  παρατηρητικότητα της ζωής, μια μελαγχολική δίνη σκέψεων και ένα διακριτό, ιδιότυπο χιούμορ.
Η ζωή και η καθημερινότητα περιγράφονται αχνά σε μικρές στιγμές και με τρόπο κριτικό, σε εικόνες σχέσεων, καταστάσεων και στην εικόνα της πόλης. Ο εστιασμός σε επαγγέλματα, σε όψεις της ζωής, σε σημεία της πόλης που σχετίζονται με την προσωπική ανάμνηση του αφηγητή, δίνει μια ρεαλιστική όψη της καθημερινότητας που αλλάζει. Καθημερινότητας  η οποία εμπλουτίζεται και σε μια άλλη διάσταση  με  αποσπάσματα από ποιήματα, τραγούδια, στίχους, αναφορές  σε βιβλία, σε ποιητές και συγγραφείς, σε ταινίες, όπως ενσωματώνονται στη ροή της αφήγησης.
Οι περιγραφές  σε τριτοπρόσωπη και πρωτοπρόσωπη αφήγηση, χρησιμοποιώντας διαφορετικά στυλ καταγραφής, από  αναφορές σε συζητήσεις  με  σύντομους και λίγο ειρωνικούς διαλόγους, αποσπάσματα από  εκπομπές, μονολόγους, όπως η εξομολόγηση της ζωγράφου Οτόκο μπροστά στο δέντρο του μπαομπάμπ, αναδιηγήσεις και επαναλήψεις, όπως τα λόγια του Χουλιάν προς την Ντανιέλα, τα οποία, ο ίδιος φαντάζεται να επαναλαμβάνει αντηχητικά, στη συνέχεια,  η Ντανιέλα στον πατέρα της, στο ίδιο σκηνικό,  κοιτάζοντας το ορμητικό νερό του ποταμού, δίνουν βάθος και μια αίσθηση προοπτικής στο βιβλίο.
Οι αναφορές στην ταξικότητα μέσα από τις λεπτές παρατηρήσεις,  όπως στην εικόνα του χιονιού, οι μεταφορές στις προσομοιώσεις ζωής, όπως στο παιχνίδι της Μονόπολης, οι παρομοιώσεις, η υποδόρια  ειρωνεία,  αποκαλύπτουν έναν δυνατό και ευαίσθητο συγγραφέα με έναν  απαισιόδοξο αλλά δυναμικό  τρόπο αντίδρασης, όπως ξετυλίγει την μικρή ιστορία, ενταγμένη στην κειμενικότητα των βιβλίων και την υποκειμενικότητα – αντικειμενικότητα  της ζωής.
Η επιθυμία και η επιδίωξη  της γραφής, ο αγώνας της  δημιουργίας ενός βιβλίου, η ζωηρή φαντασία του ήρωα, ο οποίος είναι αφηγητής ιστοριών,  παρατηρητής και καταγραφέας της ζωής,  καθώς οραματίζεται,  με πυκνές σκέψεις και  με έναν παράδοξο τρόπο, το μέλλον της επόμενης γενιάς στο πρόσωπο της Ντανιέλας,  δίνουν στο βιβλίο πολύπλευρες διαστάσεις διακειμενικής συνομιλίας, με την πρωτοτυπία της ματιάς, σαν ...έκρηξη  πραγματικότητας (Σελ. 71) ή σαν σενάριο αγρυπνίας,... (σελ. 65), Υπό το τεχνητό φως του παρόντος,... (Σελ. 35), στον συμβολισμό των παραμυθιών από την ιδιωτική ζωή των δέντρων. Στην πόλη, στο πάρκο, στο δωμάτιο. Περιμένοντας μέσα στην νύχτα να γυρίσει το αγαπημένο πρόσωπο στο σπίτι.

Θα ‘ταν καλύτερα αν έκλεινε το βιβλίο, αν έκλεινε όλα τα βιβλία κι ερχόταν αντιμέτωπος, χωρίς άλλη καθυστέρηση, όχι με τη ζωή, που είναι πανίσχυρη, αλλά με την εύθραυστη πανοπλία του παρόντος. (Σελ. 31).

Στα μυθιστορήματα, όταν κάποιος δεν γυρίζει σπίτι του, σκέφτεται ο Χουλιάν,  σημαίνει ότι κάτι κακό έχει συμβεί. Τώρα, όμως, ευτυχώς, δεν πρόκειται για μυθιστόρημα (Σελ. 41).

Θέλεις να πούμε άλλο ένα παραμύθι από την «Ιδιωτική ζωή των δέντρων»;
Ναι, απαντά η Ντανιέλα. Και ο Χουλιάν κάθεται, βαριά, γιατί τον πονάνε τα μάτια, ή τ’ αυτιά, ούτε ξέρει: θέλει ν’ αποκοιμηθεί, ξαφνικά κι ανεύθυνα, και να ξυπνήσει αύριο, ή χθες, καινούργιος. Το παραμύθι πρέπει να ‘ναι σύντομο, μόνο η αρχή, ίσα ίσα ώσπου να πάρει ο ύπνος τη μικρή: ίσως η ιστορία ενός γίγαντα που φροντίζει τα δέντρα σαν... Καλύτερα να αυτοσχεδιάσω , σκέφτεται, ίσως το μόνο που έχει νόημα είναι ο αυτοσχεδιασμός: Η λεύκα και το μπαομπάμπ σχολιάζουν τους παλαβούς που... (Σελ. 47).


Τώρα, στο σκοτάδι, ψάχνει το σταράτο πρόσωπο της Βιολέτας Πάρα: τη φαντάζεται να τραγουδάει, σ’ ένα δωμάτιο παγωμένο, ψηλοτάβανο, με πάτωμα πατικωμένο χώμα, το βράδυ όπου εμπνεύστηκε την εικόνα μιας μοναχικής γυναίκας που κουβεντιάζει με τα λουλούδια: ...las flores de mi jardin… (           Σελ.60).
Και επαναλαμβάνει, σαν να προσπαθούσε να γνωριστεί με τη φωνή του, τους στίχους της Έμιλυ Ντίκινσον: «Our share of night to bear/ our share of morning». Μεταφράζει, αδέξια, τον τίτλο, μόνο τον τίτλο: Να σηκώσουμε το μέρος της νύχτας που μας αναλογεί, να μάθουμε να φέρουμε το μερτικό μας απ’ τη νύχτα, να φορτωθούμε το μέρος μας σε νύχτα, να σηκώσουμε το σκοτάδι. Η μύτη της πένας χαράζει το χαρτί, το μελάνι σκεπάζει τη σελίδα με μαύρο νερό. Και ο Χουλιάν προσθέτει φωνές στη μαύρη σελίδα. Αυτό είναι το πραγματικό του επάγγελμα: προσθέτει φωνές...Το  πραγματικό του επάγγελμα είναι να πλάθει λέξεις και να τις ξεχνάει μες στην οχλοβοή.
Και τώρα απαγγέλει, με δυνατή φωνή, σαν τρελός και για κανέναν: Ανέχομαι, φέρω, σηκώνω, φορτώνομαι κουβαλάω, υποβαστώ...(Σελ. 61-62).

Έτσι είν’ αυτά, χωρίς δεσμεύσεις, έτσι πρέπει να ‘ναι: αγαπάς για να πάψεις ν’ αγαπάς, και παύεις ν’ αγαπάς για ν’αρχίσεις ν’ αγαπάς άλλους, ή για να μείνεις μόνος, για λίγο ή για πάντα. Αυτό είναι το δόγμα. Το μοναδικό δόγμα. (Σελ. 68).

Θα ‘πρεπε να σκεφτεί την εύθραυστη ομορφιά των άρρωστων δέντρων. (Σελ. 80)
Βλέπει την Ντανιέλα να κοιμάται και φαντάζεται τον εαυτό του, οκτώ χρονών, να κοιμάται. (Σελ. 18).

Έχει νυχτώσει.
Η Ντανιέλα ξεκολλάει τ’ ακουστικά φατνώματα, γιατί θέλει ν’ αποκοιμηθεί ακούγοντας τα βήματα, τα γαβγίσματα, τις κόρνες, τις σειρήνες, τις κουβέντες των γειτόνων. Θυμάται τότε που ήταν μικρή κι έκανε ότι κοιμόταν ενώ ο Χουλιάν διάβαζε και η μητέρα της ζωγράφιζε. Όπου να ‘ναι, θα την πάρει ο ύπνος.
Τώρα κοιμάται. Είναι κοιμισμένη. (Σελ. 81).


ΆΓΓΕΛΑ ΜΑΝΤΖΙΟΥ





read more " Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ALEJANDRO ZAMBRA - Κριτική Άγγελα Μάντζιου "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »