Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΠΡΩΤΟ 48ωρο ΣΤΟ 57ο ΦΚΘ

εκδηλώσεις του 57ου ΦΚΘ 
(Παρασκευή 4/11 & Σάββατο 5/11):
  • Καθολικά προσβάσιμη προβολή "Μια ζωή την έχουμε" του Γιώργου Τζαβέλλα
  • Προβολή ταινίας Layla M. (Αφιέρωμα "2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι' αυτήν")
  • Εγκαίνια έκθεσης "Ψίθυροι"
  • Εγκαίνια έκθεσης «#CedefopPhotoAward: Οι νέοι στην εκπαίδευση και στην κατάρτιση»

  • ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ



    Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με χορηγό προσβασιμότητας το Ίδρυμα Ωνάση και τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και σύμβουλο προσβασιμότητας την Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρία, βελτιώνει την προσβασιμότητα στις εγκαταστάσεις του και μοιράζεται τη δύναμη του σινεμά με όλους τους θεατές ανεξαιρέτως.

    Από το 57ο ΦΚΘ αρχίζει να βελτιώνεται η προσβασιμότητα στο δομημένο περιβάλλον του Φεστιβάλ, καθώς και στο περιεχόμενό του, δηλαδή τις ταινίες. Σε αυτό το πλαίσιο και σε συγκινητική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016 στο Ολύμπιον, η καθολικά προσβάσιμη προβολή της ταινίας Μια ζωή την έχουμε του Γιώργου Τζαβέλα, παρουσία του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Αριστείδη Μπαλτά, της Γενικής Διευθύντριας του ΦΚΘ Ελίζ Ζαλαντό και του Διευθυντή του ΦΚΘ, Ορέστη Ανδρεαδάκη.

    Η προβολή πραγματοποιήθηκε με ακουστική περιγραφή [AD: Audio Description] για τυφλούς και άτομα με προβλήματα όρασης και με υπότιτλους για κωφούς και βαρήκοους [SDH: Subtitles for the Deaf or hard of Hearing] με την επιμέλεια και πιστοποίηση της Κίνησης Καλλιτεχνών με Αναπηρία.

    «Σήμερα το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανοίγει μια καινούργια σελίδα σε ό,τι αφορά στην προσβασιμότητα των αιθουσών του. Πολλές φορές λέμε ότι έχουμε ταινίες για όλους. Κι όμως, αυτό δεν ισχύει, γιατί δεν μπορούν όλοι να μπουν στις αίθουσες έτσι όπως είναι οι αίθουσες, έτσι όπως είναι οι σκάλες, έτσι όπως είναι η ανυπαρξία του σωστού προγραμματισμού, αλλά και οι ίδιες οι ταινίες», επεσήμανε ο κ. Ανδρεαδάκης. Ο ίδιος τόνισε ότι στόχος του Φεστιβάλ είναι η δημιουργία μιας ταινιοθήκης με υλικό από σημαντικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και με προσβάσιμο περιεχόμενο για όλους τους θεατές.  

    Από την πλευρά του, ο Αντώνης Ρέλλας, σκηνοθέτης και ιδρυτικό μέλος της Κίνησης Καλλιτεχνών με Αναπηρία, που παραβρέθηκε επίσης στην προβολή, τόνισε ότι «στόχος αυτής της συνεργασίας είναι οι παρεμβάσεις που θα γίνουν στους χώρους του Φεστιβάλ να μείνουν στην πόλη και οι προβολές καθολικής πρόσβασης να αποτελέσουν μια ευκαιρία για όλους τους θεατές να απολαμβάνουν ίδια δικαιώματα προσβασιμότητας στο περιεχόμενο των ταινιών».

    Στη συνέχεια, ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Ιάσονας Τριανταφυλλίδης, ο οποίος επίσης έδωσε το παρών στην εκδήλωση, αναφέρθηκε στη μοναδική ιστορία της ταινίας αλλά και του δημιουργού της, Γιώργου Τζαβέλα.

    Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο των καθολικά προσβάσιμων προβολών του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εντάσσεται και η προβολή της ταινίας Ο Δράκος του Νίκου Κούνδουρου. Επίσης, 17 ελληνικές ταινίες του φετινού φεστιβάλ προβάλλονται με υπότιτλους βάσει διαλόγων, έτσι ώστε να μπορούν να τις παρακολουθήσουν κωφοί και βαρήκοοι θεατές.


  • ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΛΑΪΛΑ Μ.
    ΑΦΙΕΡΩΜΑ«2 Ή 3 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ»  


    Φέτος το 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επιχειρεί να προσεγγίσει τους πολλαπλούς ρόλους της γυναίκας μέσα από ένα ξεχωριστό αφιέρωμα με τίτλο «2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι’ αυτήν», εμπνευσμένο από την αξέχαστη ταινία του Ζαν Λικ Γκοντάρ. Στο πλαίσιο του αφιερώματος, το οποίο περιλαμβάνει 5 ταινίες που υπογράφουν γυναίκες σκηνοθέτιδες από όλο τον κόσμο, προβλήθηκε την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016 το φιλμ  Λάιλα Μ της Μάικε ντε Γιονγκ, στην κατάμεστη αίθουσα Φρίντα Λιάππα.

    Η σκηνοθέτιδα της ταινίας και ο σεναριογράφος Γιαν Εϊλάντερ, οι οποίοι έδωσαν το παρών στην προβολή, ευχαρίστησαν το Φεστιβάλ τόσο για την πρόσκληση όσο και την προβολή της ταινίας, ενώ μετά την ολοκλήρωσή της είχαν την ευκαιρία για μια ανοιχτή συζήτηση με τους θεατές, οι οποίοι χειροκρότησαν θερμά τους συντελεστές, αλλά και την ταινία.

    Στο Λάιλα Μ., μια νεαρή μουσουλμάνα που ζει στο Άμστερνταμ απαρνιέται την οικογένειά της και το δυτικό τρόπο ζωής, για να παντρευτεί στα κρυφά και να ακολουθήσει το δρόμο της πίστης της. Ωστόσο, οι λάθος επιλογές γρήγορα την παγιδεύουν στο φανατισμό και τα δίχτυα της τζιχάντ.

    Σε ερώτηση που έγινε στους συντελεστές του φιλμ σχετικά με το αν η υπόθεση εμπνέεται από αληθινά γεγονότα, η Μάικε ντε Γιονγκ απάντησε ότι το σενάριο βασίστηκε τόσο σε αληθινές ιστορίες κοριτσιών που έζησαν παρόμοιες καταστάσεις όσο και σε έρευνα που έκανε ο σεναριογράφος της ταινίας. Η ίδια επισήμανε επιπλέον ότι η Ολλανδία βιώνει αντίστοιχες εντάσεις εδώ και αρκετά χρόνια, θυμίζοντας στο κοινό την περίπτωση του Ολλανδού σκηνοθέτη Τέο βαν Γκογκ, που δολοφονήθηκε πριν δώδεκα χρόνια στο Άμστερνταμ από έναν μουσουλμάνο μαροκινής καταγωγής με αφορμή μια μικρού μήκους ταινία του, η οποία είχε σαν θέμα τις γυναίκες του Ισλάμ. Σε αντίλογο, ο Γιαν Εϊλάντερ τόνισε ότι υπάρχουν αρκετά φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού σε βάρος μουσουλμάνων μεταναστών, ενώ το ακροδεξιό κόμμα της Ολλανδίας στις τελευταίες εκλογές είχε ως σύνθημα τη φράση «Λιγότεροι μετανάστες στην Ολλανδία». «Νομίζουμε ότι ακριβώς επειδή το κλίμα είναι τεταμένο στην Ολλανδία εξαιτίας αυτού του θέματος, οδηγηθήκαμε κάπως έτσι στην απόφαση να γυρίσουμε την ταινία. Από εκεί και πέρα, δεν θέλαμε να κρίνουμε τους ήρωές μας, αλλά να μοιραστούμε την ιστορία τους. Το κοινό θα κρίνει εν τέλει τι ήταν σωστό και τι όχι», τόνισαν οι δύο δημιουργοί.

    «Η ιστορία μας είναι συνηθισμένη, αλλά αυτό που διαφοροποιείται είναι πως οι χαρακτήρες επιλέγουν το περίγραμμά της να κινηθεί σε ακραίες και επικίνδυνες καταστάσεις», υπογράμμισαν οι συντελεστές της ταινίας, ενώ δεν παρέλειψαν να υπενθυμίσουν και το ζήτημα των προκαταλήψεων που υπάρχει στην ολλανδική κοινωνία. «Βασικό στοιχείο της μαροκινής νεολαίας είναι ο θυμός. Κι αυτό, γιατί αντιμετωπίζονται ως κάτι ιδιαίτερο, γεγονός που οδηγεί αρκετές φορές και σε προκαταλήψεις και σε αντίστοιχες κοινωνικές συμπεριφορές», πρόσθεσαν οι ίδιοι.

    Η σκηνοθέτιδα Μάικε ντε Γιονγκ σχολίασε ότι «προσπαθήσαμε να αφηγηθούμε όσο το δυνατόν πιο πολλές και διαφορετικές πτυχές του θέματος, επιλέγοντας αρκετές γυναίκες ως ηρωίδες στην αφήγησή μας, αφού σκοπός της ταινίας ήταν να αναδείξει τα πολλά και διαφορετικά επίπεδα της σχέσης του Ισλάμ με τις γυναίκες». Από την πλευρά του, ο σεναριογράφος Γιαν Εϊλάντερ επισήμανε πως όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας ξέσπασε ο πόλεμος στην Συρία: «Θέλαμε να πάμε στη Συρία για να κάνουμε γυρίσματα, ωστόσο όσο περνούσε ο καιρός και βλέπαμε την ένταση των συγκρούσεων, καταλάβαμε ότι η μετακίνηση αυτή δεν ήταν και τόσο απλή».

    Το αφιέρωμα «2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι’ αυτήν», το οποίο έχει ελεύθερη είσοδο για το κοινό, υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

  • ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
    #CEDEFOPPHOTOAWARD: ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ



    Στο πλαίσιο του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016, στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α΄, Λιμάνι), τα εγκαίνια της φωτογραφικής έκθεσης «#CedefopPhotoAward: Οι νέοι στην εκπαίδευση και στην κατάρτιση», παρουσία της Γενικής Διευθύντριας του ΦΚΘ, Ελίζ Ζαλαντό.

    Η έκθεση πραγματοποιείται με τη διοργάνωση και την επιμέλεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Cedefop, του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (www. cedefop.europa.eu), το οποίο έχει την έδρα του στη Θεσσαλονίκη. Η έκθεση παρουσιάζει τις φωτογραφίες που αναδείχτηκαν ως νικήτριες και επιλαχούσες μέσα από τον διαγωνισμό #CedefopPhotoAward με θέμα «Νέοι στην εκπαίδευση και την κατάρτιση», ο οποίος διοργανώθηκε από το Cedefop. Στο διαγωνισμό, ευρωπαίοι νέοι και νέες ηλικίας 18 έως 30 ετών προσκλήθηκαν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους στο χώρο της εκπαίδευσης και κατάρτισης μέσα από τη φωτογραφία. Ο διαγωνισμός είχε δύο φάσεις: η πρώτη ολοκληρώθηκε στις 16 Μαρτίου και η δεύτερη στις 11 Σεπτεμβρίου 2016. Να σημειωθεί ότι οι φωτογραφίες θα παρουσιαστούν και στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Επαγγελματικών Προσόντων (5-9 Δεκεμβρίου 2016).

    Ο διευθυντής του γραφείου Cedefop στη Θεσσαλονίκη Joachim James Calleja, αφού ξενάγησε την Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ελίζ Ζαλαντό στους χώρους της έκθεσης, ευχαρίστησε το Φεστιβάλ για την συνεργασία και την φιλοξενία, τονίζοντας: «Είναι τιμή μας να φιλοξενούμαστε στους χώρους του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Όπως γνωρίζετε, το Cedefop έχει μια διαρκή παρουσία στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία 20 χρόνια και θα συνεχίσουμε το έργο μας με την ίδια αγάπη και στο μέλλον. Αυτό που κάνουμε είναι να προωθούμε νέους και νέες σε προγράμματα κατάρτισης και απασχόλησης, έτσι ώστε να βελτιώνουμε τις επαγγελματικές δεξιότητες και ικανότητές τους».

    Από την πλευρά της, η κα Ζαλαντό ευχαρίστησε την ομάδα του Cedefop για την υποστήριξη και τη συμμετοχή της στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, λέγοντας: «Συγχαίρουμε όλους τους νικητές και τις νικήτριες του διαγωνισμού. Τα θέματα που βλέπουμε σε αυτές τις φωτογραφίες δεν αφορούν μόνο στην επαγγελματική κατάρτιση, αλλά επιπλέον αποτελούν νέες ματιές πάνω σε ζητήματα που απασχολούν όλους μας». Η κα Ζαλαντό τόνισε επίσης πως το Φεστιβάλ επενδύει στον τομέα της εκπαίδευσης, καθώς έχει δημιουργήσει και συμμετέχει σε καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα για νέους με στόχο την κινηματογραφική παιδεία, με προβολή κινηματογραφικών ταινιών και την ανάδειξη της τέχνης του σινεμά σε εκπαιδευτικό εργαλείο με την βοήθεια των νέων τεχνολογιών. «Είναι χαρά μας να βλέπουμε κάθε χρόνο την τεράστια ανταπόκριση νέων ανθρώπων σε αυτά τα προγράμματα, καθώς μέχρι στιγμής έχουν δηλώσει συμμετοχή ή τα έχουν παρακολουθήσει πάνω από 25.000 μαθητές», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά η ίδια.


    Πληροφορίες
    Διάρκεια: 3 – 13 Νοεμβρίου 2016
    Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α, Λιμάνι)
    Διοργάνωση- Επιμέλεια: Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης & Cedefop

    Ελεύθερη είσοδος
    Ωράριο λειτουργίας: 10:00 – 20:00
    Πληροφορίες: Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - τηλ.: 2310508398, e-mail: info@cinemuseum.gr

  • ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ «ΨΙΘΥΡΟΙ»

    Σε μια ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης «Ψίθυροι», την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το παρών έδωσαν η Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, Ελίζ Ζαλαντό, και ο Διευθυντής του Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ενώ την έκθεση εγκαινίασε ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Αριστείδης Μπαλτάς.

    Οι «Ψίθυροι», μια έκθεση-παραγωγή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης όπου και πρωτοπαρουσιάστηκε τον περασμένο Οκτώβριο, περιλαμβάνει έργα 25 καλλιτεχνών από την Ελλάδα, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, τα οποία διερευνούν ζητήματα φύλου, ταυτότητας, φόβου και διαπιστώσεων που αφορούν σε απαγορεύσεις και κοινωνικούς κώδικες. Με βάση αυτά, τo  Φεστιβάλ ενθέτει στην αίθουσα του ΚΣΤΘ την μικρού μήκους ταινία Χέρια: Η ζωή και οι έρωτες του ευγενέστερου των φύλων των Στέλα Σίμον και Μίκλος Μπάντι (1927-28, 13΄). Παράλληλα, το Φεστιβάλ υποδέχεται στο φουαγιέ του Ολύμπιον, μια βίντεο-εγκατάσταση της έκθεσης «Emergency Exit» της Δέσποινας Μεϊμάρογλου (2004). Η έκθεση αποτελεί διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.

    Το κοινό καλωσόρισε στην εκδήλωση η διευθύντρια του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Μαρία Τσαντσάνογλου, η οποία υπογράμμισε: «Χαιρόμαστε που η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του 57ου Φεστιβάλ, το οποίο μάλιστα παρουσιάζει στο χώρο του Μουσείου και μια ταινία μικρού μήκους». Η ίδια, έδωσε έμφαση στη συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων, λέγοντας: «Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης και την καλλιτεχνική διευθύντριά του, Μαρία Μαραγκού, και δεν θα είναι και η τελευταία σαφώς, καθώς αυτή η έκθεση θα έχει και ένα δεύτερο μέρος που θα συνεχιστεί στην Κρήτη, στο Ρέθυμνο». Η κα Τσαντσάνογλου αναφέρθηκε επίσης στην παράλληλη δράση – διαδραστική performance της Ευγενίας Τσανανά, που λαμβάνει χώρα στο Μουσείο, κατά την οποία η καλλιτέχνιδα συναντά τους επισκέπτες της έκθεσης και συνομιλεί μαζί τους για τους εφιάλτες τους, καταγράφοντάς τους και έπειτα επιχειρώντας να τους αποδιώξει.

    Στη συνέχεια, η διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Συραγώ Τσιάρα, αναφέρθηκε στην ποικιλία των καλλιτεχνικών μέσων που αναδεικνύονται στην έκθεση «Ψίθυροι». Η ίδια, επίσης, υποστήριξε, αναφορικά με τις συνεργασίες στο πλαίσιο της έκθεσης, ότι τέτοιες συμπράξεις λειτουργούν ως «απόδειξη του πολιτιστικού κεφαλαίου στη χώρα μας». Η κα Τσιάρα τόνισε επιπλέον ότι πάντα την ενδιέφερε η πολυθεματικότητα της σύγχρονης τέχνης και διατύπωσε την αισιοδοξία της για το μέλλον της τέχνης στην Ελλάδα, ακόμα και εν μέσω κρίσης, λέγοντας: «Στα χρόνια της κρίσης προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες με πιο εφευρετικούς τρόπους, να δούμε πραγματικά τι είναι αυτό που μας ενώνει και να δουλέψουμε πάνω στους κοινούς άξονες».

    Από την πλευρά της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης και επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Μαραγκού, εξέφρασε επίσης την αισιοδοξία της για την άνθηση της τέχνης σε περιόδους κρίσης, δηλώνοντας: «Το ΜΣΤΚ έχει οργανωθεί και επιβιώνει με πολύ κόπο. Εγώ όμως δεν είμαι μίζερη. Από τη στιγμή που βρίσκω ακόμη και την κρίση δημιουργική, αν θέλετε, αυτό με γεμίζει». Η κα Μαραγκού υπογράμμισε την αναγκαιότητα των συνεργασιών ανάμεσα στους φορείς, λέγοντας: «Μας ενδιαφέρουν φυσικά οι συνεργασίες. Η Μαρία Τσαντσάνογλου και η Συραγώ Τσιάρα ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια που θέλουμε να έχουμε όσοι αγαπάμε και όσοι δουλεύουμε σε αυτό το χώρο», ενώ παράλληλα αναφέρθηκε με συγκίνηση στο αίτημα του Ορέστη Ανδρεαδάκη, συμπατριώτη της από την Κρήτη όπως είπε, να συμμετέχει η έκθεση «Ψίθυροι» στο 57ο Φεστιβάλ. Η κα Μαραγκού, εξέφρασε επίσης την άποψη ότι  οι πιο σημαντικοί από όλους τους συνεργάτες είναι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, «οι μεγάλοι μας χορηγοί», όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.

    Παίρνοντας το λόγο για να εγκαινιάσει την έκθεση, ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Αριστείδης Μπαλτάς, εξέφρασε την ικανοποίησή του διαπιστώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι:«Στη Θεσσαλονίκη ο πολιτισμός αγκαλιάζει την πόλη, οι συνεργασίες μεταξύ των φορέων είναι δημιουργικές και όχι ανταγωνιστικές, γεγονός που περνά ένα αντίστοιχο μήνυμα και στην υπόλοιπη Ελλάδα». Ο κ. Μπαλτάς επεσήμανε επίσης ότι αυτή η έκθεση απευθύνεται όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη και την Ελλάδα, αλλά και εν μέρει σε όλο τον κόσμο.   


    Πληροφορίες:
    Διάρκεια: 4 Νοεμβρίου 2016 – 7 Ιανουαρίου 2017
    Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Β1, λιμάνι)
    Έκθεση-παραγωγή: Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης
    Διοργάνωση: Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

    Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη-Κυριακή 10:00-18:00
    Επιμέλεια: Μαρία Μαραγκού, Καλλιτεχνική Διευθύντρια Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης
    Συντονισμός: Δόμνα Γούναρη & Ειρήνη Παπακωνσταντίνου, Ιστορικοί Τέχνης/Επιμελήτριες ΚΜΣΤ

read more " ΤΟ ΠΡΩΤΟ 48ωρο ΣΤΟ 57ο ΦΚΘ "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

42 Seconds of Happiness by Christina Kallas στο 57ο ΦΚΘ


42 Seconds of Happiness by Christina Kallas - USA - 95

Screenings
Sunday, November 6th at 5:30pm at TONIA MARKETAKI;
Monday, November 7th at 3pm at TONIA MARKETAKI
Both screenings will be followed by a Q&A.

Press Screening:
Sunday, November 6th at 11am at TONIA MARKETAKI

Press and awards:
Best Feature Film at WTxFF, Best Ensemble Cast at Harlem International Film Festival, Indie Spirit Award and Best Ensemble Cast at Princeton Independent Film Festival, Nominated for the Emerging Director Award at the Academy Award-Qualifying St. Louis International Film Festival (November 11 to 14, 2016)
'Complex, compelling and defying expectation!’ (from Dallas Film Commission’s Award Announcement)
'The Indie Spirit Award goes to a film that stands out for being extremely innovative. It should come as no surprise that that film, this year, is the impressive and engrossing 42 Seconds of Happiness. Christina Kallas is not afraid to experiment and push the envelope, and as a result, creates a fresh, intelligent movie experience that offers people something different and unique.' (from Princeton Independent Film Festival’s Award Announcement) 'Complex, compelling and defying expectation!’ (from Dallas Film Commission’s Award Announcement)
'A gem in the festival circuit!' (Selig Polyscope)
‘What Kallas does with the split screens, with the hurricane and the looming catastrophe that has actually already happened, with the fast-paced, sometimes violent cuts, with camera movement that reminds my scholarly mind of dogme 95, the close-ups of a few seconds which reveal whole, long stories, ultimately leads to a film that is a purifying experience. It is loud, messy, complicated - but above all: human, beautiful and excruciatingly real.’ (Milos Ciric)
‘The only film I ever watched where the fondness and appreciation expanded and ripened long after I watched the film.’ (Daphne Taylor Street)
'Eventually, the film leads us to a large table, and we, the audience, sit down at a dinner party with the film’s characters. I used that phrasing very intentionally. I didn’t feel like I was merely watching a dinner party scene in a movie. I felt like I was there, uncomfortable, wanting to leave, knowing that the level of obnoxiousness and pained tension was growing from bad to much worse, and I felt stuck at that table with them. And as uncomfortable as that scene was, it gets worse and more uncomfortable from there, and I felt stuck and trapped in those scenes, too. Trapped, in the room with these characters, watching everything play out.’ (Seligfilmnews)
'One of the most successful elements is Kallas’ ability to craft complex characters and therefore complex relationships. 42 Seconds of Happiness is at times a master class in the satisfying moment, scene or scene sequence.’ (Paula Goldberg)
'It's the first ensemble film I've watched where I related to every couple's (broken and together) awkward moments. Oh gawd, there was one point I almost reached through the screen and grabbed a glass of wine for myself!’ (Justina Walford)
'Just watched the film for the second time last night. When I was at Cannes this May there was a Romanian film (SIERANEVADA) that a lot of the critics thought was the most amazing thing, and 42 Seconds of Happiness accomplishes exactly what that film did in less than half the time.’ (John Wildman)
'It is clear that with 42 SECONDS OF HAPPINESS (her feature film debut as a director), Kallas' desire is to push the boundaries of what cinema can be capable of. Her maverick style of filmmaking is the kind of filmmaking that adhered me to the great directors of independent cinema, such as John Cassavettes, John Sayles, Robert Altman and Paul Thomas Anderson. 42 SECONDS OF HAPPINESS is alive and free to surprise us in different cinematic ways.' (Thomas Stephen Quang)
'Raw at its core. At first, the film's technique sent my senses reeling as I am typically a single focus person but as the film increased in intensity, I found it not only acceptable but necessary to explain the ins and outs of these characters all of whom seem to have zero filter and thus tend to go straight to the damage and leave out the pressure or current that created the storm. I give this film a Category 4 rating with a small note that it is definitely not for the young or easily offended. If you, as an adult, don’t walk around with blinders on and oblivious to real life, you will note the raw truth portrayed in this film.' (Brandon Edwards, The Planet)


Christina Kallas
Awarded filmmaker, book author and professor for film. 42 Seconds of Happiness (2016), an intense and remarkable indie film currently in the festival circuit is her debut feature as a director. It won Best Feature Film at WTxFF, Best Ensemble Cast at Harlem Int’l Film Festival, Indie Spirit Award and Best Ensemble Cast at Princeton Independent Film Festival. Kallas is nominated for the Emerging Director Award at the St. Louis Int’l Film Festival 2016. She is currently editing her sophomore feature as a director, The Rainbow Experiment. Prior to relocating to NYC, she has worked for over 15 years as a screenwriter and producer. Screen credits include the feature films Mothers (2010), Best Foreign Language Film entry at the 83rd Academy Awards; The Commissioner (1998), starring John Hurt, in Official Competition at the Berlin Int’l Film Festival; I.D., a PolyGram film production (1994); as well as several Best TV-awarded series.
From 2005 to 2013 Kallas was President of the Federation of Screenwriters in Europe (FSE.) She was honored for her outstanding contribution to the international writers’ community including the European Screenwriters Manifesto and the World Conference of Screenwriters. She is teaching at Columbia University’s and Barnard College’s Film Programs since 2011, and is the author of six books in her three writing languages, including Creative Screenwriting: Understanding Emotional Structure and Inside the Writers’ Room (Palgrave/Macmillan, 2010 & 2014).

read more " 42 Seconds of Happiness by Christina Kallas στο 57ο ΦΚΘ "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »