Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Η ΟΙΚΙΑ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ - ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ -

Η ΟΙΚΙΑ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ
Φωτογραφίες από την υπέροχη οικία Τελλογλου που ανοίγει τις πόρτες της για το κοινό, τόσο σε απλές ξεναγήσεις ολίγων ατόμων με ελεύθερη είσοδο, όσο και σε εργαστηρια, εκθέσεις και αφιερώματα, με προεγγραφή και χρηματικό αντίτιμο.



Έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας της Αλίκης Τέλλογλου, το σπίτι της, στην Πλατεία Αριστοτέλους, ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό, προσφέροντας την ευκαιρία για μία μοναδική περιήγηση στο αξιοθαύμαστο εσωτερικό και στη συναρπαστική ιστορία του.
Ο Αντπρόεδρος του Τελλογλείου Ιδρύματος κ. Βασίλειος Ταρλατζής, η Διευθύντρια και ψυχή του Ιδρύματος κα Αλεξάνδρα Βουτυρά και η αδελφή της Αλίκης Τέλλογλου κα Αιμιλία (Λιλίκα) Ζέρβα, παραχώρησαν συνέντευξη τύπου για το γεγονός αυτό και χάρισαν στους εκπροσώπους του τύπου μια μοναδική ξενάγηση στους χώρους και στα αντικείμενα της οικίας.






read more " Η ΟΙΚΙΑ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ - ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ - "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΕΝΟΡΚΟΙ στο θέατρο ΕΜΣ κριτική Άγγελα Μάντζιου .

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΕΝΟΡΚΟΙ
κριτική Άγγελα Μάντζιου.





Η παράσταση οι Δώδεκα Ένορκοι,  σε σκηνοθεσία της κ. Κ. Νικολαΐδη, τοποθετημένη σε αποστασιοποιημένο χωρο-χρονικό στίγμα, αποτύπωσε ζωηρά και με ένταση, την εξουθενωτική διαδικασία συμμετοχής - ανάπτυξης επιχειρημάτων, την προσπάθεια επανεξέτασης  τεκμηρίων και ενδείξεων  ως ομόφωνο-πόρισμα,  στο πλαίσιο  του θεσμού απονομής δικαιοσύνης. Ενταγμένη στην   δεκαετία του ’50 στην Νέα Υόρκη, ανέδειξε τους κοινωνιολογικούς άξονες της ιστορίας  και από τον κλειστό χώρο μιας δικαστικής αίθουσας, αποκάλυψε σταδιακά τις  χαρακτηρολογικές συμπεριφορές των  ανθρώπων,  που καλούνται να λάβουν,  με αίσθημα ευθύνης, τη σωστή απόφαση, ως ένορκοι δικαστές.


Έτσι κύλησε η θεατρική αποτύπωση, ως  αντιπαράθεση επιχειρημάτων  και συνειδησιακή σύγκρουση, ως διερεύνηση της αλήθειας, του δικαίου και της πλάνης, ως δίκαιη απόφαση,  που αφορά,  στο παράδειγμα της προς εξέτασιν  ιστορίας,  το μέλλον ενός  αλλοδαπού νεαρού,  κατηγορούμενου για τον φόνο του πατέρα του .

Καλοστημένη παράσταση, εγγεγραμμένη σε κύκλους ώριμων ερμηνειών, καλαίσθητης σκηνογραφίας-κοστουμιών, ατμοσφαιρικών φωτισμών και  δυναμικής-διακριτικής- μουσικής. Παράσταση  η οποία διερευνά το διαχρονικό  ζήτημα της απονομής δικαιοσύνης, της συμμετοχής  και της ατομικής-συλλογικής  ευθύνης  στη λήψη μιας απόφασης.  Στη σκηνή του θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, παρακολουθήσαμε τον αγώνα λόγων,  στα επιχειρήματα και τους συσχετισμούς  των 12 Ενόρκων, τους προβληματισμούς, τις μεταστροφές  γνώμης, τις ψηφοφορίες,  έως  το πόρισμα της αθωωτικής ομόφωνης απόφασης.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών πειστικές  και με έναν αέρα ρεαλιστικής έκφρασης, αποκάλυψαν,  σε ένα περιβάλλον εγκλεισμού,  τις διαφορετικές προσεγγίσεις,  αφήνοντας ρωγμές,  απ’ όπου ο θεατής  μπορούσε να διακρίνει  τις κοινωνικές αντιλήψεις και τις ατομικές πεποιθήσεις, τα  βιωματικά στοιχεία και τις χαρακτηρολογικές  διαφορές των  λαϊκών ανθρώπων-πολιτών,   που καλούνται να απονείμουν δικαιοσύνη. Μπροστά στο βλέμμα των θεατών, αποκαλύφθηκαν  διαφορετικές κοινωνικές αντιλήψεις , συγκρούσεις και ερωτήματα, καθώς και το ζήτημα της ατομικής ευθύνης,  στο πλαίσιο θεσμικών διαδικασιών,  ενταγμένων στη λειτουργία μιας δημοκρατικής κοινωνίας.
Μέσω της αποστασιοποίησης και της υπέρβασης, άφησαν τον  θεατή να παρακολουθήσει, ως κριτής, τη διεργασία  σε επάλληλους κύκλους προβληματισμών, σε ζητήματα όπως  αυτό της  παραβατικότητας,  του φόβου, των προκαταλήψεων, του ρατσισμού, της τιμωρίας, των  κανόνων δικαίου, της απονομής δικαιοσύνης, της ηθικής , της  ευθύνης- ατομικής και συλλογικής-  μιας ευνομούμενης κοινωνίας .
 Reginald Rose,   “12 Angry Men”- Οι Δώδεκα Ένορκοι : Ήταν μια βιωματική ιστορία συμμετοχής  σε μια δίκη,  που  έγινε  ύλη σεναρίου, τηλεταινία, κινηματογραφική ταινία και θεατρική παράσταση, βασισμένη στον ρεαλιστικό πυρήνα της κοινωνικής ζωής. Ένας αγώνας επιχειρημάτων και πειθούς,  για  επιστημονική-κοινωνική  μελέτη και  διδαχή, από τον καθρέφτη της τέχνης  στο κοινωνικό-θεατρικό  πεδίο και αντίστροφα.
«Δεν είναι εύκολο να σταθείς μόνος απέναντι στον χλευασμό των άλλων». Ένορκος  αριθμός 9
Οι Δώδεκα Ένορκοι
Κείμενο: Reginald Rose
Μετάφραση / Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Δραματουργική Επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Νότης Παρασκευόπουλος
Α’ βοηθός σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα
Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Κωνσταντέλλου
Σκηνικά: David Negrin
Κοστούμια: Κική Μήλιου
Βοηθός ενδυματολόγου: Δανάη Ανεζάκη
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη
Μουσική: Γιώργος Περού
Sound design: Νίκος Τσέκος
Video art: Λάμπης Ζαρουτιάδης
Promo video: Κων/να Νικολαΐδη
Φωτογραφία: Γιάννης Βελισσαρίδης
Γραφιστική επιμέλεια: Σπύρος Δαπέργολας
Οι 12 ένορκοι είναι:
Χριστόδουλος Στυλιανού, Τρύφων Καρατζάς, Θανάσης Κουρλαμπάς, Γιώργος Γιαννόπουλος, Περικλής Λιανός, Βασίλης Παλαιολόγος, Χάρης Μαυρουδής, Μανώλης Ιωνάς, Απόλλων Μπόλλας, Αλέξανδρος Πέρρος, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Αυγουστίνος Κούμουλος.
Συμμετέχει ο Διονύσης Καραθανάσης
Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή.

Άγγελα Μάντζιου
read more " ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΕΝΟΡΚΟΙ στο θέατρο ΕΜΣ κριτική Άγγελα Μάντζιου . "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Ο Δράκος του Ευγκένι Σβαρτς στο Black Box

Ο Δράκος του Ευγκένι Σβαρτς στο Black Box

Ο Δράκος του Ευγκένι Σβαρτς στο Black Box
Το θέατρο εΦ παρουσιάζει στο Black Box στη Θεσσαλονίκη το έργο του Ευγκένι Σβαρτς, Ο Δράκος, για δύο μόνο παραστάσεις στις 18 και 19 Απριλίου 2016.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ένας Δράκος καταδυναστεύει μία πόλη. Ένας Ιππότης έρχεται να την απελευθερώσει. Η πόλη αντιστέκεται. Αντιστέκεται στον απελευθερωτή της.

Έχοντας ασχοληθεί με το θέμα της οικειοθελούς υποταγής με το project «Αιώνιος Δούλος» αποφασίζω ακόμη μία φορά να ερευνήσω το φαινόμενο μέσα από ένα εκτενές έργο-σύμβολο το Δράκο του Ευγκένι Σβαρτς. Μία πόλη υποταγμένη αντιστέκεται στον ελευθερωτή της. Γιατί; Η παράσταση δεν προσπαθεί να δώσει απάντηση, αλλά να ερευνήσει. Το γεγονός -το συμβάν- της παράστασης δίνει μία εμπειρία της περίπτωσης, του κόσμου του έργου, που τόσο καλά τοποθετεί ο Ευγκένι Σβαρτς με μετρημένες και δυναμικές σχέσεις. Μαζί -θεατές, ηθοποιοί και σκηνοθέτης- αναζητούμε απαντήσεις, μισοσχηματισμένες λέξεις, ένα νεύμα ή ένα βλέμμα που θα δώσει απάντηση στο «γιατί».

Γιατί ο υποταγμένος επιμένει να μένει υποταγμένος.

Γιωργής Σφυρής

Η Ομάδα

Το «θέατρο εΦ» είναι μία ομάδα θεάτρου που δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2012 και δρα κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Η ομάδα επιχειρεί μία υποκριτική και σκηνοθετική προσέγγιση μέσα από τα σώματα των ηθοποιών. Σκηνοθέτης της ομάδας είναι ο Γιωργής Σφυρής, μέλος της «C. for Circus» και δάσκαλος των εργαστηρίων της «C. for Circus».

Η ομάδα παράγει καλλιτεχνικό και παιδαγωγικό έργο στο χώρο του θεάτρου με θεατρικές παραστάσεις, εργαστήρια υποκριτικής και θεατροπαιδαγωγικές δράσεις.

Αναζητούμε την ουσία του θεάτρου, μέσα από το σώμα και την τελετουργία. Εξερευνώντας την οργανικότητα των σωμάτων μέσα από έντονες σωματικές ασκήσεις καθώς και τη λειτουργία της παράστασης ως μία κοινή εμπειρία που βιώνεται από θεατές και ηθοποιούς.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Ευγκένι Σβαρτς
Μετάφραση: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Διασκευή-Σκηνοθεσία: Σφυρής Γιωργής
Φωτογραφίες: Σοφία Γκορτζή
Γραφιστική επιμέλεια: Ελένη Σταυρακίδου, Ειρήνη Σφυρή

Ηθοποιοί: Μαρία Ιωσηφίδου, Αρετή Μακρολειβαδίτη, Άννα Μαργαριτίδου, Ελευθερία Μπίκου, Μαριαλένα Παπατριανταφύλλου, Ελένη Σταυρακίδου
read more " Ο Δράκος του Ευγκένι Σβαρτς στο Black Box "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »