Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ κριτική Άγγελα Μάντζιου - ΘΕΑΤΡΟ BLACKBOX

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ
ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ
κριτική  Άγγελα Μάντζιου

Την παράσταση «Η Τρικυμία»,  του Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ,  από την θεατρική ομάδα PUSH YOUR ART, παρακολουθήσαμε στο Black Box Θεσσαλονίκης.  Ευφάνταστη  και καλοδουλεμένη παράσταση,  με ιδιότυπη κίνηση και εναλλαγές ρόλων, χωρίς  πολλά σκηνικά αντικείμενα και μέσα από πέπλα καπνού-ομίχλης, με μουσικές φράσεις που ακουμπούσαν  απαλά στη ροή της ιστορίας και με προσεγμένους φωτισμούς, κύλησε σαν  θεατρικό,  βιωματικό  παραμύθι, σε  προσεγμένη  μετάφραση.

Η σκηνοθέτις κ. Κ. Στρατάκη, έδωσε μια ενδιαφέρουσα θεατρική σύνθεση μελετημένης έντασης, με αδρές ισορροπίες ρεαλιστικού και φανταστικού. Δημιούργησε  την ατμόσφαιρα της αφήγησης με σαφήνεια και παράλληλα με  μια ψευδαισθητική  ονειρική αίσθηση.  Ανέδειξε την  ποιητική εικονοποιΐα  και τον στοχασμό του κειμένου, υπονοώντας  και εμπλέκοντας και τον θεατή- κριτή, στο παιχνίδι του θεάτρου, υπακούοντας στον κανόνα του θεατρικού αγωνίσματος.

Οι ηθοποιοί της παράστασης, υποδύθηκαν,  με γρήγορες και καλά προετοιμασμένες  σκηνικές  δράσεις,  πολλούς ρόλους και δημιούργησαν  με ζωηρότητα την   ατμόσφαιρα  του τοπίου των ευάλωτων πλασμάτων, της περιπέτειας, του μυστηρίου  και του ονείρου,  που ακουμπά στις ζωές των ανθρώπων. Η καθαρή τους άρθρωση, η αρμονική, εκφραστική  κίνηση, συντονίστηκαν σε ένα θραυσματικό αποτέλεσμα πολυεπίπεδης  ανάγνωσης του έργου, κρατώντας σφιχτά το νήμα της ιστορίας, που κλήθηκαν να αφηγηθούν. Ομαδική αίσθηση  στην τεχνική αναπαράστασης,  μεταμόρφωση μπροστά στο βλέμμα  των θεατών,  με τα ευέλικτα και διακριτά  κοστούμια και τα  χαρακτηριστικά μικροαντικείμενα των ρόλων.
 Κάτω από ιδιαίτερους φωτισμούς και λεπτές μουσικές φράσεις, τα πρόσωπα, διέγραψαν  δυναμικά τους κύκλους της ιστορίας, μέσα στην ομίχλη του φανταστικού χώρου στον οποίο κινήθηκαν, αγγίζοντας τα αλλόκοτα- βγαλμένα από τη ζωηρή φαντασία του ποιητή-  πλάσματα  αλλοτινών καιρών, στον αέρα του θεάτρου.

Συντελεστές:
Μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Κική Στρατάκη
Πρωτότυπη μουσική: Θεόδωρος Αλβανός
Σκηνικά – κοστούμια: Πέτρος Φραγκόπουλος, Μίλτος Δίγκας
Επιμέλεια κίνησης: Rhiannon Morgan
Επιμέλεια φωτισμών: Πολύβιος Σερδάρης
Βοηθός σκηνοθέτη – Οργάνωση παραγωγής: Κωνσταντίνος Γκαϊτατζής
Φωτογραφίες – video: Ιωάννα Τοκμακίδου
Trailer: Γαβρήλος Ψαλτάκης
Παραγωγή: Push Your Art Company
Ερμηνεύουν οι: Μάριος Μεβουλιώτης, Rhiannon Morgan, Θωμαή Ουζούνη, Σοφία Σακελλαρίου, Πέτρος Φραγκόπουλος

Παραστάσεις
8-9-10, 15-16-17, 22-23-24 Απριλίου 2016
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00
Διάρκεια: 90’
Εισιτήρια: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων)
Πληροφορίες - κρατήσεις: 2310829254
Προπώληση Εισιτηρίων: www.viva.gr, Public, Ιανός, Reload, Media Markt και στο ταμείο του BlackBox και του Θεάτρου Αυλαία
Ώρες ταμείου: Δευτέρα – Κυριακή 10:30-13:30, 17:30-21:00

Push Your Art Company


Βασ. Όλγας 65 και Φλέμινγκ 2
T: 2310829254



Άγγελα Μάντζιου
read more " Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ κριτική Άγγελα Μάντζιου - ΘΕΑΤΡΟ BLACKBOX "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Σαββόπουλος -Βιτάλη - «Σήκω Ψυχή μου Δώσε Ρεύμα» στο μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης.γράφει η Άγγελα Μάντζιου

 
Άγγελα Μάντζιου

«Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα...»
-Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις
- Μαύρη Θάλασσα
 Διονύσης Σαββόπουλος στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Ήταν χαλαρός, σπιρτόζικος, επικοινωνιακός, τρυφερός, δυναμικός.
Μίλησε βιωματικά για σχέσεις μουσικών και  τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκαν τραγούδια.
Έκανε συγκρίσεις για να υπο-δείξει το μέγεθος του ταλέντου άλλων,  σε σχέση με τη δική του έμπνευση και τραγουδοποιΐα.
Ανέσυρε με χάρη αναμνήσεις μουσικών  από την εποχή της λογοκρισίας. Και την ανάμνηση λογοκρισίας για  « τα κορίτσια που πάνε δυο-δυο...»
Αφηγήθηκε ιστορίες υποδυόμενος τους «σουρρεαλιστικούς»  διαλόγους.
Τραγούδησε, δυστυχώς μερικά μόνο από, τα προφητικά νεανικά του τραγούδια.
Τραγούδησε λαϊκά τραγούδια μεγάλων συνθετών και άλλα -ορισμένα -παρεξηγημένα, με μια υπαινικτική θυμοσοφία.
Αφιέρωσε  τραγούδια, με εξομολογητική  και υποδεικτική διάθεση, στην ανάμνηση των γονέων  μιας παλαιότερης εποχής και στους συνθέτες  της, με κοινωνιολογική αναφορά στις  εικόνες των στίχων τους και την αισθητική της ζωής άλλοτε.
Μας σύστησε την νεανική του ορχήστρα και τον μοντέρνο της ήχο.
Άφησε τον απόηχο των μουσικών  φράσεων να διαπεράσουν  το σώμα του, με δυναμικές κινήσεις. Διηύθυνε και την ορχήστρα, ακόμα και με τους αγκώνες του.
Μας παρακίνησε να τραγουδήσουμε μαζί του πολιτικούς και αισθηματικούς στίχους. Μας υπέδειξε με χιούμορ και μας συμβούλεψε  με τρυφερότητα να θυμόμαστε,  να αγαπάμε και να προσέχουμε αυτούς που μας αγαπούν.
Ήταν στη σκηνή με την Ελένη Βιτάλη.
Ήταν αβρός μαζί της. Τη χειροκρότησε και της κράτησε το χέρι. Την επαίνεσε.
Τραγούδησαν  και οι δυο τους, μαζί με τους μουσικούς της ορχήστρας τους.
Και το κοινό τους χειροκρότησε θερμά.
Ήταν αυτός , αυτή και μια ορχήστρα στη σκηνή, μαζί με το κοινό τους.
Ήταν αυτός, ο Διονύσης Σαββόπουλος,  με τους ροκ στίχους του και τη  δυναμική του μουσική μελαγχολία.
Και είμασταν και μεις εκεί μαζί του.
Χρόνια Πολλά ακόμα, Διονύση.
Άγγελα Μάντζιου

read more " Σαββόπουλος -Βιτάλη - «Σήκω Ψυχή μου Δώσε Ρεύμα» στο μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης.γράφει η Άγγελα Μάντζιου "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »