Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Κάτω από το γαλατόδασος / Under Milkwood[1] Του Dylan Thomas Πρεμιέρα Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου στις 21.00 ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ

Κάτω από το γαλατόδασος / Under Milkwood[1]

Του Dylan Thomas
Πρεμιέρα Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου στις 21.00




Το Θέατρο Αυλαία φιλοξενεί την ομάδα Angelus Novus με τη μεγάλη επιτυχία της: Κάτω από το Γαλατόδασος – «Ένα έργο για φωνές», σε σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη από 1 μέχρι 18 Δεκεμβρίου 2016.


Λίγα λόγια για το έργο
Πρόκειται για το κύκνειο άσμα του σημαντικού Ουαλού ποιητή Ντύλαν Τόμας (1914-1953), μια παράσταση αστεία και ποιητική όπου όλα φτιάχνονται από τους ηθοποιούς: ήχοι, μουσικές, τραγούδια, σκηνές. Μια παράσταση από ανθρώπους για ανθρώπους. Μια παράσταση επίκαιρη εξ αντιδιαστολής.

Συντελεστές
Μετάφραση: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης
Σκηνικά-κοστούμια: Απόστολος Αποστολίδης
Μουσική: Κωστής Βοζίκης
Επιμέλεια κίνησης: Αντιγόνη Μπάρμπα
Φωτισμοί: Έλενα Κώτση –Ελένη Τσόνα
Βοηθός σκηνογράφου: Ελίνα Ευταξία
Βοηθός σκηνοθέτη: Αναστασία Μπάρκα





Παίζουν

Εβίτα Αγαϊτση, Δημήτρης Δάγκαλης, Αργύρης Ζαφείρης, Δανάη Κλάδη, Αναστασία Μιροσνιτσένκο, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μαρία Ιωάννα Παπαθανασίου, Στεργιάνα Τζέγκα, Νίκος Τσολερίδης


Παραστάσεις:
Έναρξη: Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00
Κυριακή στις 20.00

Εισιτήρια: 12 ευρώ [κανονικό], 8 ευρώ [φοιτητικό], 5 ευρώ [άνεργοι, ατέλειες κ.λπ.]

Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ – Πλατεία Χ.ΑΝ.Θ. (πλευρά Τσιμισκή) - Θεσσαλονίκη
Κράτηση εισιτηρίων: 2310 237700
Ώρες Λειτουργίας Ταμείου: 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ., 5:30 μ.μ. - 9:00 μ.μ.


*

Ο Ντύλαν Τόμας έγραψε το Γαλατόδασος, «ένα έργο για φωνές» όπως το αποκαλεί, με προορισμό το ραδιόφωνο. Το παρουσίασε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1953, σε δημόσια πολυφωνική ανάγνωση, στη Νέα Υόρκη –ο ίδιος διάβασε την Πρώτη Φωνή και τον ρόλο του Αιδεσιμότατου Ελάι Τζέκινς (στην παραγωγή του  BBC, λίγους μήνες αργότερα, τον διαδέχτηκε ο Ρίτσαρντ Μπάρτον). Πρόκειται κυριολεκτικά για το κύκνειο άσμα του ποιητή: ο θάνατος τον βρήκε τον Νοέμβριο του 1953 στην Αμερική, όπου τον είχαν καλέσει ξανά, για να το διαβάσει σε δημόσιους χώρους.
Πολύ γρήγορα η ποιητική δύναμη και οι θεατρικές αρετές του Γαλατόδασους τράβηξαν το ενδιαφέρον των ανθρώπων της σκηνής: η πρώτη θεατρική παράσταση δόθηκε στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου το 1956 και ακολούθησαν πλήθος ανεβάσματα σε όλο τον κόσμο, καθώς και μια κινηματογραφική ταινία, το 1971, με πρωταγωνιστές τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, τον Πήτερ Ο’Τουλ και την Ελίζαμπεθ Τέηλορ (σκηνοθεσία Andrew Sinclair). Στην Ελλάδα ανέβηκε για πρώτη φορά από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», το 1991, σε σκηνοθεσία Νίκου Αρμάου.

*
Η γένεση του Γαλατόδασους (…) καταδύεται βαθιά στη νεότητα του Τόμας, σαν ένα όνειρο όπου θα ήθελε να μπλεχθούν, αναγνωρίζοντας το ένα το άλλο, τα ευφυολογήματα του Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόυς (για τον οποίο ο Τόμας ένιωθε ένα πολύ έντονο θαυμασμό) και ο αγροτικός λυρισμός, η ευτυχισμένη και απλή ζωή του λαού της Ουαλίας. Στην αρχή του πολέμου, (…) ο Τόμας εμπιστευόταν στον Richard Hugues την επιθυμία του να γράψει ένα έργο για τους κατοίκους του Laugharne[2]: «Οι κάτοικοι του Laugharne, έλεγε, χρειάζονται ένα έργο που να μιλά γι’ αυτούς, ένα θεατρικό έργο όπου θα παίζουν τους ίδιους τους τούς ρόλους.» Είναι πολύ πιθανόν επίσης, κατά τη διάρκεια του 1944, κι ενώ από καιρό ωρίμαζε μέσα του η ιδέα για το έργο (ένα ευτυχισμένο χωριό το οποίο δηλώνεται ως τρελό από ένα επιθεωρητή υγείας σταλμένο από μια μεγάλη πόλη που βρίσκεται διαρκώς σε πόλεμο, -προφανώς το Λονδίνο-), ο Τόμας να είχε επηρεαστεί ιδιαίτερα από την αποκάλυψη της ύπαρξης στρατοπέδων συγκέντρωσης. Το σύμβολο παίρνει τότε την οριστική μορφή του: δεν είναι πια  τρελό, κι επομένως ούτε «επικίνδυνο», το περιτριγυρισμένο με  συρματόπλεγμα χωριό, αλλά ο κόσμος που το περιβάλλει, και το συρματόπλεγμα προστατεύει από τον κόσμο, όχι από το χωριό. Είναι σίγουρα απλοϊκό αυτό το ηθικό δίδαγμα, σε τελική όμως ανάλυση είναι μια πρόφαση για εκθαμβωτική επίδειξη λεκτικού πλούτου, για ένα είδος λυρικού χορού χάρη στις αρετές των χωριάτικων «συνομιλιών».
                                                                                                                   Denis Roche[3]

η ευτυχία των λέξεων
Η χαρά και η λειτουργία της ποίησης
ήταν και είναι να δοξάζει τον άνθρωπο
-που είναι το ίδιο με το να δοξάζει τον Θεό.
Dylan Thomas
Το Κάτω από το Γαλατόδασος περιγράφει με ανεπανάληπτο τρόπο, μέσα από αφηγήσεις, διαλογικές σκηνές και τραγούδια, μια μέρα από τη ζωή των κατοίκων ενός φανταστικού παραθαλάσσιου ουαλέζικου χωριού, του Χλαρέγκιμπ[4].
Ιδιαίτερο χωριό, κάτοικοι ιδιαίτεροι, στα όρια της ηθικής αλλά και στα όρια της τρέλας, ιδωμένοι μέσα από ένα βλέμμα που δεν κρίνει ούτε καταδικάζει, αλλά που αγκαλιάζει και αποδέχεται όλες τις παραξενιές, τα ελαττώματα και τις αποτυχίες με κατανόηση, συμπόνοια και καλοπροαίρετο χιούμορ.
Αν υπάρχει ένας πρωταγωνιστής στο Γαλατόδασος, τότε σίγουρα δεν είναι κάποιος από τους πολυάριθμους χαρακτήρες που παρελαύνουν σ’ αυτό, αλλά η ίδια η γλώσσα. Χάρη στην ποιητική της διάσταση και τον λεκτικό της πλούτο, τόσο τα πρόσωπα και οι ιδιοτροπίες τους, όσο και η καθημερινότητά τους, που μοιάζει στατική, καθότι επαναλαμβανόμενη πανομοιότυπα από μέρα σε μέρα, ανυψώνονται και καθαγιάζονται.




[1] Αδειοδότηση για την Ελλάδα μέσω ΣΟΠΕ Ο.Ε.-www.sope.gr-Σάμου 51 15125 Μαρούσι/Αθήνα-τηλ 210/6857481498

[2] Χωριό της Ουαλίας όπου είχε εγκατασταθεί ο Ντ. Τόμας.
[3] Στο Dylan Thomas, Oeuvres, tome1, Seuil, Paris 1970, σ.271, μετάφραση Δ.Κ.
[4] Λέξη που, αν διαβαστεί ανάποδα, συνιστά βρισιά (Llareggubbuggerall= να πάνε όλοι να γ…)

Δεν υπάρχουν σχόλια :