Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΤΡΟ - στο Black Box Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ - κριτική Άγγελα Μάντζιου

ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΤΡΟ στο Black Box
Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ
C. for Circus
Κριτική Άγγελα Μάντζιου

Ευφάνταστη, διαδραστική, δυναμική παράσταση, με  εναλλαγές λόγου και μουσικών φράσεων σε εξελικτικό επιτονισμό της δράσης και με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα ευέλικτης εγκατάστασης, δημιούργησε την συνθήκη μελέτης της ανθρώπινης φύσης, στους παραμορφωτικούς καθρέφτες της αναπαραστατικής θεατρικής τελετουργίας.
Κωμικότητα και ποιητική σκέψη αναδύθηκαν από το κείμενο, που εστιάζει κυρίως σε θέματα εξουσίας και ηθικής, δικαιοσύνης  και  διαφθοράς, εξετάζοντας την  ευάλωτη ανθρώπινη φύση, κυρίως στον επιμερισμό  λογικής και ενστίκτου, κοινωνικής αποδοχής και απόρριψης.
Με αναφορικό προσδιορισμό στο χωροχρονικό στίγμα της εποχής του έργου, η ομάδα των ηθοποιών  κατόρθωσε να δώσει, με περιεκτική λιτότητα, όλες τις πληροφορίες, ως την υπερβατική νοηματική του αξία, καθιστώντας διαχρονικά τα ερωτήματα τα οποία θέτει ο συγγραφέας. Οι ερμηνείες, με εκφραστικές προβολές  ρόλων-διάθεσης, μπροστά στο βλέμμα των  θεατών, περιέγραψαν, στο προσωπείο των ανθρώπινων τύπων τους, το κοινωνικό πλαίσιο  της μακρινής εκείνης εποχής  του 16ου αιώνα στην Βιέννη. Καλοδουλεμένες ερμηνείες, ανέδειξαν με αμεσότητα και ζωηρότητα, την ατίθαση  νεανική και απείθαρχη φύση, την υποκριτική ειρωνεία, τον ηθικό ξεπεσμό, τις ραδιουργίες και τα τεχνάσματα, με εικονοποιητική προσέγγιση και ενδιαφέρουσα, υποδειγματική-ελλειπτική κίνηση.  
Οι  μουσικές φράσεις, με μουσικά όργανα που παίζονταν επί σκηνής,  με μελωδικό υπόβαθρο που λειτούργησε και ως ευφωνικό ισοκράτημα στον αγώνα λόγων-επιχειρημάτων, έδωσαν  ανάσες στο έργο, αφήνοντας, ακόμη και ως εισαγωγή της παράστασης με τις μελωδίες  στο πιάνο,  μια  ιδιαίτερη αίσθηση στον χώρο της σκηνής. Σκηνικό χώρο,  που φωτίζονταν τόσο αμυδρά όσο που να αναδυθεί το ημίφως και η σκόνη των καιρών. Το  σκηνικό, ξύλινες  σκάλες σε διάφορα ύψη και μουσικά όργανα και ρούχα στο βάθος της σκηνής, άφηνε ανοιχτό το θέμα του λαϊκού δρώμενου, δίνοντας,  με τόσο απλό τρόπο, την περιγραφική σημειολογία του έργου. Ξύλινες σκάλες και αλυσίδες στη βάση τους, σε  μεταβλητή και μεταβαλλόμενη χωροταξία,  ως φυλακή, μοναστήρι, δικαστήριο, ανοιχτός χώρος, ως πολυεστιακός εν τέλει συμβολικός χώρος δράσης.  Τα κοστούμια της παράστασης, με πινελιές απροσδιοριστίας και συμβολικές αναφορές στον αισθητικό κώδικα της εποχής του έργου, άφηναν ευχάριστη εντύπωση και έδιναν ευδιάκριτα το χαρακτηρολογικό  στίγμα των ρόλων, συμπληρώνοντας τις μετατροπίες με μέτρο.  
«Με το ίδιο μέτρο» του  Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ.
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: C. for Circus
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Μουσική: C. for Circus
Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη
Παίζουν: Βαλέρια Δημητριάδου (Ισαβέλλα), Δημήτρης Κίτσος (Δούκας της Βιέννης-πατήρ Λουδοβίκος), Χρύσα Κοτταράκου (Πομπήιος-Μαστρωπός-Μαριάνα), Ειρήνη Μακρή (Λούκιος-Διοικητής), Σπύρος Χατζηαγγελάκης(Άγγελος-Κλαύδιος)



Δεν υπάρχουν σχόλια :