Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

ΘΕΑΜΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ) Από Πέμπτη 28 Απριλίου έως Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

ΘΕΑΜΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ)



Από Πέμπτη 28  Απριλίου έως Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

ΒΑΚΟΥΡΑ (τηλ. 2310-233-665. Dolby Digital EX):
Αιθουσα 1: Το βιβλίο της ζούγκλας (μεταγλωττισμένο) (Προβολές: Κυριακή, Δευτέρα, Τετάρτη 18.00, Τρίτη 19.00) / Ανάσταση  (Προβολές: 20.00 - 22.00, Τρίτη καμία προβολή ) Μ.Πέμπτη - Μ.Παρασκευή - Μ. Σάββατο Κλειστά
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΤ3 ΚΕΜΕΣ  Ήμασταν τόσο αγαπημένοι (Προβολές: Τρίτη 3/5  21.00)  
Αιθουσα 2:  Ματωμένος γάμος (Προβολές:18.30 -  20.15) / Στην αγκαλιά του φιδιού (Προβολές: 22.00) Μ.Πέμπτη - Μ.Παρασκευή - Μ. Σάββατο Κλειστά

ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (τηλ. 310-834-996 Βασ.Όλγας 150 Dolby Digital Το βιβλίο της ζούγκλας (μεταγλωττισμένο) (Προβολές: 16.30, Κυριακή καμία προβολή ) / Γάμος αλά ελληνικά 2 (Προβολές: 18.15, Μ. Παρασκευή - Μ. Σάββατο καμία προβολή) / Ο κυνηγός: Η μάχη του χειμώνα (Προβολές: 20.00 - 22.00, Μ. Παρασκευή- Μ. Σάββατο 18.15) 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (τηλ. 2310-261-727 Φιλ. Εταιρίας - Δημ. Μαργαρίτη Dolby

13 λεπτά που δεν άλλαξαν την ιστορία (Προβολές: 18.00 - 20.00) / Φωτιά στη θάλασσα (Προβολές: 22.00)  Μ.Πέμπτη - Μ.Παρασκευή - Μ. Σάββατο Κλειστά 
read more " ΘΕΑΜΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ) Από Πέμπτη 28 Απριλίου έως Τετάρτη 4 Μαΐου 2016 "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Ο διάσημος ζωγράφος Κρίστιαν Μπρέσνεφ μάς ξεναγεί στη δική του Σίφνο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του

Τίτλος: Το σπίτι του ζωγράφου στη Σίφνο
Συγγραφέας: Κρίστιαν Μπρέσνεφ, σε συνεργασία με τον Τιμ Λάβτζοϊ
Μετάφραση: Ελένη Μαχαιρά- Οντόνι
Εισαγωγή: Παναγιώτης Τέτσης
Σελ: 365
Εκδόσεις Τσιγαρίδα
Τιμή: 14 ευρώ
spiti zwgrafou low
Τοπία λουσμένα στο φως και παραδομένα στην αιγαιοπελαγίτικη αύρα. Ανατολές και ηλιοβασιλέματα στο Κάστρο. Φιλόξενοι ντόπιοι και μια ομορφιά παρθένα, ανέγγιχτη από τους σημερινούς περισπασμούς του δυτικού κόσμου… Αυτοί ήταν κάποιοι μόνο από τους λόγους που έκαναν τον γνωστό ζωγράφο Κρίστιαν Μπρέσνεφ τη δεκαετία του ‘70 να ερωτευτεί κεραυνοβόλα τη Σίφνο.
Και σ’ αυτή να βρει όχι μόνο τη μούσα του, αλλά και το προσωπικό του καταφύγιο για περισσότερα από τριάντα χρόνια.
Στους καμβάδες του μπορεί να έχει αποτυπωθεί κάθε γωνιά της μεγάλης αγαπημένης του, ωστόσο ο Κρίστιαν αποφάσισε να μοιραστεί και με άλλον τρόπο όλα όσα έζησε στο κυκλαδίτικο νησί: Αφήνοντας για λίγο στην άκρη τα πινέλα και επιστρατεύοντας τις λέξεις… Και κάπως έτσι προέκυψε το βιβλίο «Το σπίτι του Ζωγράφου στη Σίφνο», το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά στα αγγλικά, με σκίτσα και φωτογραφίες του νησιού, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.
New York Times,Steven Kurutz : «Μόλις διάβασα το βιβλίο, μου ‘ρθε να τα παρατήσω όλα και να πάω στη Σίφνο, το βραχώδες αυτό νησί του Αιγαίου, που περιγράφει με τόση αγάπη το χρονικό του».
Εικαστικός, Παναγιώτης Τέτσης «Στις σελίδες του παρεμβάλλονται σχέδιά του που μου έκαναν ιδιαίτερη ευχαρίστηση να τα βλέπω, γιατί οδηγούν στον βαθύτερο κόσμο του καλλιτέχνη με πλούσιο συναίσθημα, σε απόσταση από τη στέγνα και ξηρότητα του Royal College, που όπως διάβασα, εφοίτησε κάποιο διάστημα. Το βιογραφικό του ιστόρημα, που εκδίδεται τώρα στην ελληνική, είναι ωραία γραμμένο και προωθεί την ομορφιά και το πανόραμα της Σίφνου».
01 Frontispiece
Στο ατελιέ του στη Σίφνο
02 greek house studio
Τμήμα του σπιτιού του
 
21 FH000022
Τμήμα του σπιτιού του - κουζίνα
23 DSC 0990
Έργο του ιδίου
 
18 DSC 0979
Έργο του ιδίου
Η ιστορία
Το αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα ξεκινά το Μάιο του 1972, όταν στα 21 του χρόνια ο Κρίστιαν Μπρέσνεφ θ’ αντίκριζε για πρώτη φορά τις Καμάρες, το λιμάνι του νησιού έπειτα από ένα ταξίδι δεκαπέντε ωρών με αφετηρία τον Πειραιά.
Ένα ταξίδι που το θέλησε η τύχη να συμβεί. Ο Κρίστιαν φτάνοντας από την Ελβετία στην Αθήνα έψαχνε ένα μέρος ήσυχο, στο οποίο θα μπορούσε να απομονωθεί και να αφοσιωθεί στους πίνακές του.
Από εκείνη την Άνοιξη του ’72 και μέχρι το 2007, η Σίφνος υπήρξε ένα από τα σημεία αναφοράς του. Σ’ αυτή επέστρεφε κάθε φορά που ήθελε να δημιουργήσει αλλά και να ξεφύγει από τους πάντες και τα πάντα. Η οικία που αγόρασε στο χωριό Εξάμπελα έγινε το ατελιέ αλλά και το ζεστό του σπιτικό. Εκεί πέρασε αξέχαστα και με τον συνοδοιπόρο της ζωής του, Τιμ Λάβτζοϊ, με τον οποίο συνυπογράφει και το συγκεκριμένο βιβλίο.
Ο Κρίστιαν αγάπησε τη Σίφνο όσο λίγοι ξένοι. Έμαθε τα βασικά ελληνικά, συμμετείχε σε όλα τα έθιμα και απέκτησε σχέσεις ζωής με κάποιους από τους κατοίκους. Και εκείνοι με τη σειρά τους άνοιξαν την αγκαλιά τους σ’ εκείνο το ψηλό, ξανθό αγόρι, το οποίο, για λόγους ευκολίας, άρχισαν να αποκαλούν «Χρήστο» και στη συνέχεια «Χρηστάκη». Όπως η κυρία Πόπη που τον ξεμάτιαζε και της είχε πολύ αδυναμία ή οι γειτόνισσες που τον προξένευαν στις κόρες τους…
Για όλα αυτά τα καλά και τα λιγότερο ρόδινα γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του, με τρόπο άμεσο και εξομολογητικό που σε πηγαίνει κατευθείαν στα σοκάκια της Σίφνου του χθες αλλά και του σήμερα. Ένα μοναδικό κράμα λογοτεχνίας, ταξιδιωτικού ημερολογίου και προσωπικών αλλαγών αλλά και μια επιστροφή - έστω και έμμεσα- στην ιστορία της Ελλάδας από τη Χούντα έως και λίγο πριν την οικονομική κρίση του 2009.
DSC 0412
Κρίστιαν Μπρέσνεφ - ζωγράφος
Βιογραφικό
Ο Κρίστιαν Μπρέσνεφ γεννήθηκε στο Βελγικό Κονγκό το 1950 και σπούδασε στην Ελβετία και την Αμερική. Πήρε το master του το 1975 από τo Royal College of Art του Λονδίνου. Έχει κάνει εκθέσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης αλλά και των ΗΠΑ, ενώ έργα του βρίσκονται μεταξύ άλλων στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης και την Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας. Είναι κάτοχος πολλών βραβείων, ενώ εκτός από το συγκεκριμένο, έχει γράψει επίσης και το Homage: Encounters with the East, ένα βιβλίο με ταξιδιωτικά σχέδια (έκδοση του 2007). Σήμερα ζει και εργάζεται στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ. Μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα του www.christianbrechneff.com
read more " Ο διάσημος ζωγράφος Κρίστιαν Μπρέσνεφ μάς ξεναγεί στη δική του Σίφνο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

ΤΕΡΕΖΙΝ: Ένα φαντασμα-τικό καμπαρέ στο BlackBox Κριτική Άγγελα Μάντζιου.

ΤΕΡΕΖΙΝ: Ένα φαντασμα-τικό καμπαρέ στο BlackBox
Κριτική Αγγελα Μαντζιου

(Τερεζίν, μια παράσταση για την κιβωτό της τέχνης σε σκοτεινούς καιρούς, ένας στοχασμός για την ανθρώπινη δραστηριότητα, ερωτήματα για την αλήθεια και το ψέμα της Ιστορίας, στην  νεανική ενέργεια του θεάτρου.)



Δυναμική παράσταση, βασισμένη σε ιστορικά ντοκουμέντα και μαρτυρίες, ως πρωτογενές υλικό συνδυασμένο με κείμενα της ομάδας των ηθοποιών της ομάδας «Δήλος».

Η σκηνοθέτις κ. Δ. Χατούπη, παρουσίασε στη σκηνή μια φασματική κατάσταση ποικίλων θεατρικών κατηγοριών, ακολουθώντας το νήμα της προς αφήγησιν ιστορίας. Κατόρθωσε να δαμάσει την δραματική ένταση με επιλεγμένες γέφυρες αποφόρτισης και  ισορροπίας, καθοδήγησε την υποκριτική και την ενέργεια της ομάδας, σε ένα  πολυεπίπεδο αποτέλεσμα πολύ ενδιαφέρον. Αξιοποιώντας τον χώρο του θεάτρου, με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα, με ένα πιάνο που λειτούργησε και ως αυτοσχέδια σκηνή θεάτρου-μαγικό κουτί-κιβωτός μνήμης- και σε άμεσο υπαινιγμό φανταστικού–ρεαλιστικού, έδωσε ένα αισθητικό φάσμα θεατρικής εικονοποιΐας,  πολλών ταχυτήτων.

Θραυσματική, πολυδιάστατη θεατρική γραφή, με μουσική πρωτοτυπία που αξιοποίησε και άλλα είδη μουσικής, με μουσικά μοτίβα που έδωσαν χαρακτήρα στην παράσταση και καλλιτεχνικό αέρα. Η κίνηση,  σε συνδυασμό με τους παραγόμενους ήχους,  έδωσε επίσης προοπτικές βάθους και μετατοπισμού, ενίσχυσε την θεατρική ροή και έδωσε σφρίγος δραματικότητας και έντασης στην ιστορία  που κλήθηκαν να αφηγηθούν τα μέλη της ομάδας.



Οι νεαροί ηθοποιοί, κατόρθωσαν να αφηγηθούν ευδιάκριτα,  μικρές και δραματικές ιστορίες, συνολικά και σε επί μέρους σκηνές. Η υποκριτική τους,  είχε τη διαύγεια και το πάθος καθώς και τη σφραγίδα της ομαδικότητας, η οποία άφηνε ρωγμές ανάδειξης και της ατομικής έκφρασης, στις επιμέρους ιστορίες. Με αίσθηση αφήγησης, μελετημένη και συντονισμένη  κίνηση, ωραίες φωνές, αφηγήθηκαν το απατηλό έπος των ναυαγισμένων καλλιτεχνικών  ονείρων, των έγκλειστων ανθρώπων, στο στρατόπεδο Τερεζίν. Κινήθηκαν ανάμεσα στους θεατές, ως κλόουν και καλλιτεχνικά προσωπεία, ως αδύναμοι άνθρωποι και δυνάστες φρουροί, ως κυνηγημένοι και εξόριστοι των καιρών, ως άνθρωποι που ελπίζουν ακόμη  στην τέχνη.

Με τα ρούχα τα εγγεγραμμένα στο κέλυφος των ρόλων τους,  έδωσαν αδρά περιγράμματα ανθρώπινων τύπων, ιδεολογιών και αντιλήψεων, θέτοντας διαχρονικά ερωτήματα ζωής και θανάτου. Τα κείμενα,  αν και  όχι μεγάλου βάθους, ανέδειξαν ωστόσο το θέμα της τέχνης, της εξουσίας, της πίστης, της πολιτικής, στις ζωές των ανθρώπων, μέσα από  μικρές δραματικές  ιστορίες με δυνατές εικόνες.
Τερεζίν, μια παράσταση για την κιβωτό της τέχνης σε σκοτεινούς καιρούς, ένας στοχασμός για την ανθρώπινη δραστηριότητα, ερωτήματα για την αλήθεια και το ψέμα της Ιστορίας, στην  νεανική ενέργεια του θεάτρου.
Theresienstadt –Τερεζίν: Πρωτότυπο κείμενο της ομάδας θεάτρου «δήλος», εμπνευσμένο από το θεατρικό κείμενο «Ούτε πουλιά πετάνε, ούτε λουλούδια ανθίζουν» της Σοφίας Αδαμίδου, λογοτεχνικά κείμενα, μαρτυρίες, ταινίες, ντοκυμαντέρ και φυσικά από τα πραγματικά γεγονότα.(Δελτίο Τύπου)
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Δήμητρα Χατούπη
Κίνηση: Νικολέτα Ξεναρίου
Πρωτότυπη Σύνθεση Μουσικής: Χρίστος Θεοδώρου
Διδασκαλία τραγουδιών: Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου
Ρυθμολογία – Διδασκαλία κρουστών: Νίκος Τουλιάτος
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Κατασκευή σκηνικού: Γιάννης Δαμίγος
Κοστούμια: Μάριος Ράμμος
Φωτισμοί: Βασίλης Καραργύρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Αδαμαντιάδης
Παραγωγή: Ομάδα θεάτρου «δήλος» | Θέατρο ΑΡΓΩ
Οργάνωση παραγωγής: Art Minds
Δημόσιες Σχέσεις: Δέσποινα Ερρίκου
Φωτογραφίες: Μιχάλης Αβρατόγλου, Μαρία Σωτηροπούλου, Μαρίλλια Φωτοπούλου
Trailer/Teaser: Στέφανος Γκέκας, Μιλτιάδης Χρηστίδης
Παίζουν
Γιούλη Αθουσάκη, Κώστας Αλέξης, Πάνος Αποστολόπουλος, Δήμητρα Δρακοπούλου, Τρύφωνας Ζάχαρης, Μάρω Θεοδοσίου, Ζωή Κατσαμάνη, Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου, Μελίνα Μαστραντώνη, Ιάκωβος Μηνδρινός, Νώντας Μιχαλόπουλος, Λευτέρης Παπακώστας, Κωνσταντίνος Παράσης, Κατερίνα Παρισσινού, Χριστίνα Πετρολέκα, Ιωάννα Σιμάτη, Γιάννης Σίμος, Θεοδόσης Σκαρβέλης, Κλειώ Χαβγιέ,  Άννα Χανιώτη, Πένυ Χρυσικού.
Στην τρομπέτα ως Ω3 ο Γιώργος Βασιλόπουλος.


Άγγελα Μάντζιου
read more " ΤΕΡΕΖΙΝ: Ένα φαντασμα-τικό καμπαρέ στο BlackBox Κριτική Άγγελα Μάντζιου. "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ - Αύγουστος Στρίντμπεργκ Δεσποινίς Τζούλια ΑΠΌ 11 ΕΩΣ ΚΑΙ 15 ΜΑΙΟΥ

Θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ
(Πατριάρχου Ιωακείμ 1, τηλ. 2310 231 431)

Αύγουστος Στρίντμπεργκ
Δεσποινίς Τζούλια

ΑΠΌ 11 ΕΩΣ ΚΑΙ 15 ΜΑΙΟΥ  



Η παράσταση που ενθουσίασε το κοινό και τους κριτικούς στην Αθήνα, έρχεται στην Θεσσαλονίκη στο θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ από  11 έως και 15 Μαίου,  για πέντε μόνο παραστάσεις !
Μετά τη sold out επιτυχία του «Θείου Βάνια» η σκηνοθέτης Λίλλυ Μελεμέ επιστρέφει, για να παρουσιάσει ένα ακόμα αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας. Η «Δεσποινίς Τζούλια», το ψυχαναλυτικό κομψοτέχνημα του Αύγουστου Στρίντμπεργκ γύρω από την εξουσία, τον έρωτα και την αιώνια μάχη των δύο φύλων, με έναν εκλεκτό θίασο νέων ηθοποιών: Μαρία Κίτσου, Ορέστης Τζιόβας & Αμαλία Αρσένη.  Η παράσταση ανέβηκε στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου και είναι μια παραγωγή της εταιρείας Λυκόφως του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου.

Ο Στρίντμπεργκ τοποθετεί τη δράση της Δεσποινίδας Τζούλια τη νύχτα του μεσοκαλόκαιρου, τη μικρότερη νύχτα του χρόνου. Μια νύχτα εκρηκτικής πυκνότητας, νύχτα γιορτής και μεθυσιού, νύχτα απογύμνωσης, πυρετού και αισθησιασμού.
Με φόντο τη ξέφρενη γιορτή των υπηρετών, μέσα στη πηχτή και πνιγηρή ατμόσφαιρα της κουζίνας που βρίσκεται στα έγκατα του αρχοντικού σπιτιού, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά για ένα παιχνίδι χωρίς όρια και φραγμούς. Ένα ανελέητο και βασανιστικό παιχνίδι εξουσίας και εναλλαγής ρόλων, μια αδυσώπητη ερωτική μονομαχία με κοινή αφετηρία αλλά εντελώς διαφορετικούς στόχους.
Για τον Ζαν, τον υπηρέτη του Κόμη, ο στόχος είναι η άνοδος, η απόδραση, η φυγή και η κοινωνική καταξίωση. Και το μόνο που αναζητά διακαώς είναι το «ιδανικό πρώτο κλαδί» που θα τον βοηθήσει στην αναρρίχησή του. Για την Δεσποινίδα Τζούλια, από την άλλη, ο απόλυτος στόχος είναι η πτώση, η συντριβή, η εξαφάνιση και εντέλει η ανυπαρξία που θα την οδηγήσει στη λύτρωση από τα εφιαλτικά φορτία-κληρονομιά ενός ένοχου παρελθόντος.


Διχασμένη ανάμεσα στο ένστικτο και τη λογική, η Τζούλια ακροβατεί και φλερτάρει με τα όριά της δοκιμάζοντας ταυτόχρονα τις αντοχές των άλλων, χωρίς πρόθεση, χωρίς βούληση, χωρίς σχέδιο. Η φρενήρης διαδρομή της καθόδου που επιλέγει, την οδηγεί ένα βήμα πριν το τέλος-στον προθάλαμο της κόλασης-στην κουζίνα του σπιτιού σε μετωπική σύγκρουση με τη σκληρή πραγματικότητα του Ζαν και μετατρέπει το ερωτικό παιχνίδι εξουσίας σε παιχνίδι επιβίωσης, όπου μόνο ένας από τους δύο μπορεί να βγει νικητής.
Λίλλυ Μελεμέ | Σημείωμα Σκηνοθέτη


Η Ταυτότητα της Παράστασης
Συγγραφέας: Αύγουστος Στρίντμπεργκ
Μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Σκηνικό: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Χορογράφος: Μόνικα Κολοκοτρώνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελβίνα Μποτονάκη
Βοηθός Σκηνογράφου: Μιχάλης Σαπλαούρας
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα
Φωτογραφίες: Τάσος Βρεττός
Φωτογραφίες Παράστασης: Μιχάλης Κλουκίνας
Παραγωγή: Λυκόφως – Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Κίτσου, Ορέστης Τζιόβας, Αμαλία Αρσένη

Παραστάσεις: 
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο  : 21.15 ,
Κυριακή : 20.15
Τιμές: 16 € κανονικό, 12 € φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65
Διάρκεια: 90 λεπτά χωρίς διάλλειμα

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 
ΤΑΜΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ, Τηλ.: 2310 2310431


Με την ευγενική υποστήριξη:
logo


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Αύγουστος Στρίντμπεργκ.
Γεννημένος στη Στοκχόλμη το 1849 από πατέρα χρεωκοπημένο υπάλληλο και μητέρα υπηρέτρια, ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ υπήρξε ο τέταρτος από έντεκα παιδιά. Τη μητέρα του την έχασε από φυματίωση στα δεκατρία χρόνια του κι ο πατέρας του, προτού περάσει χρόνος από το θάνατο της γυναίκας του, ξαναπαντρεύτηκε τη νεαρή γκουβερνάντα των παιδιών του. Το παρατσούκλι του στο σχολείο ήταν «ο γιος της δούλας». Σπούδασε στην Ουψάλα και στη Στοκχόλμη, ενώ έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο σε ηλικία 24 ετών, δίχως η τύχη του να προμηνύει τίποτα από τη μετέπειτα δόξα του, καθώς απορρίφθηκε από κάθε θέατρο ή εκδοτικό οίκο της εποχής. Αρχικά αποπειράθηκε να γίνει ηθοποιός, αλλά απέτυχε. Ύστερα εργάστηκε για να βιοποριστεί ως βιβλιοθηκονόμος, δημοσιογράφος και δάσκαλος - μέχρι που το 1879 βλέπει το φως τη δημοσιότητας το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο ‘Το Κόκκινο Δωμάτιο’ και αρχίζει σταδιακά να βιώνει την καταξίωση και την αποδοχή. Από το 1872 άλλωστε είχε ήδη εγκαταλείψει οριστικά πια τις σπουδές του και αφιερωνόταν στη λογοτεχνία. Λίγο αργότερα θα παντρευτεί τη βαρόνη Σίρι φον Έσσεν, με την οποία, και τα τρία τους παιδιά, θα ζήσουν σε Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία και Δανία. Στο διάστημα αυτό δημοσιεύει μια συλλογή με ρεαλιστικά διηγήματα γύρω από τον γάμο, τους "Παντρεμένους". Το έργο κατάσχεται και ο εκδότης δικάζεται για βλασφημία, αλλά η δημοτικότητα του Στρίντμπεργκ ανεβαίνει κατακόρυφα, πράγμα που τον κάνει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να αναλάβει όλη την ευθύνη για το βιβλίο. Αθωώνεται από το δικαστήριο και την επόμενη χρονιά δημοσιεύει μια δεύτερη κι ακόμα πιο καυστική συλλογή με διηγήματα, με τον τίτλο και πάλι "Παντρεμένοι", με έντονα τα στοιχεία του μισογυνισμού και του αντιφεμινισμού, που είναι τόσο γνώριμα στα κατοπινά θεατρικά έργα του.  Η "μάχη των φύλων", ως μια προαιώνια και αδιάλειπτη μονομαχία άντρα και γυναίκας, βρίσκει την πλήρη έκφρασή της στα έργα του Στρίντμπεργκ "Ο Πατέρας" (1887), "Οι σύντροφοι" (1888), "Δεσποινίς Τζούλια" (1888), "Οι δανειστές" (1888), " Ο δεσμός" (1893) και "Ο χορός του θανάτου" (1901), με τα οποία γίνεται παγκοσμίως γνωστός. Το 1888 μαθαίνει πως ο φίλος του Νίτσε, με τον οποίο διατηρούσε στενή αλληλογραφία, παραφρόνησε. Η είδηση αυτή, σε συνδυασμό με την ασταθή προσωπική του ζωή, τον οδήγησε στην πνευματική κατάρρευση. Ύστερα από δύο γάμους και δύο διαζύγια, το βασανισμένο του πνεύμα βρίσκει καταφύγιο στον μυστικισμό και την αλχημεία. Το 1892 εγκαταλείπει τη Σουηδία και το θέατρο. Το διάστημα 1895 – 1896 κλείνετε σ' ένα ιδιωτικό σανατόριο για να βρει την ψυχική του γαλήνη. Η υγεία του αποκαταστάθηκε, αλλά τα γραπτά του είχαν ήδη στραφεί από τον νατουραλισμό στη μεταφυσική, το όνειρο και τον συμβολισμό. Με τη δραματική τριλογία "Προς τη Δαμασκό" και με το "Ονειρόδραμα" -μια συμβολική φαντασιοκοπία της ανθρώπινης ύπαρξης- ο Στρίντμπεργκ ελευθερώνει το νεώτερο δράμα από τα δεσμά του νατουραλισμού, προμηνώντας τα έργα νεώτερων πειραματιστών που θα ακολουθήσουν όπως ο Πιραντέλλο ή ο Κοκτώ. Πέθανε στη Στοκχόλμη, το 1912, σε ηλικία 63 ετών.




Λίγα λόγια για τη σκηνοθέτη

Λίλλυ Μελεμέ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημείου Αθηνών (τομέας Λογοτεχνίας-Πολιτισμού). Είναι αριστούχος απόφοιτος της Ανωτέρας Σχολής Δραματικής Τέχνης του θεάτρου «Τζένη Καρέζη» (4ετής φοίτηση, 1995-1999) και αριστούχος απόφοιτος του Μεταπτυχιακού Εργαστηρίου Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου (2001-2004). Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΛΑ του Δημήτρη Καρατζιά (Πολυχώρος Vault Theatre Plus), LA PETITE MORT του Μισέλ Φάις (Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν), ΓΕΡΜΑ του Φ. Γκ. Λόρκα (Πολυχώρος Vault Theatre Plus), ΤΖΕΛΑ, ΛΕΛΑ, ΚΟΡΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ του Φ. Λούντβιχ (Παιδική Σκηνή- Θέατρο Πορεία), ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (Μουσικοθεατρική παράσταση για φωνή και πιάνο, στον Πολυχώρο Αθηναϊδα, με την σοπράνο Τζίνα Φωτεινοπούλου και τον σολίστα Γιώργο Δούσση), ΓΕΛΩΝΤΑΣ ΑΓΡΙΑ  του Κρ. Ντουράνγκ (Κεντρική παραγωγή του Δη.Πε.Θε. Κομοτηνής), Ο ΠΑΤΕΡΑΣ του Α. Στρίντμπεργκ  (Συμπαραγωγή Θεάτρου Τέχνης Κ.Κουν – Δη.Πε.Θε. Ρούμελης, με τον Γιάννη Φέρτη στον ομώνυμο ρόλο),  ΡΩΣΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ του Α.Π. Τσέχωφ (Θεατρικός οργανισμός Ακροπόλ σε συνεργασία με το Δη.Πε.Θε. Ρούμελης), Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ του Ν.Β. Γκόγκολ, (καλοκαιρινή περιοδεία, Δη.Πε.Θε. Ρούμελης), Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ MR LOVE της Κ. Λητς (Θέατρο Γκλόρια και χειμερινή περιοδεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας), ΑΝΤΡΕΣ ΜΕΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ της Ελένα Τορνέρο (Θέατρο Ανεσις, Ίδρυμα Μιχ. Κακογιάννης),  ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΑΣ του Μ. Τουέιν (Θέατρο Επι Κολωνώ), ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ του Πάου Μιρό (Θέατρο Altera Pars),  ΕΞΟΔΟΣ – ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΑΣ ΛΕΞΕΙΣτου Μισέλ Φάις (Θέατρο Συνεργείο), ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ του Εστέβα Σολέρ (Θέατρο Συνεργείο),  SHOOT/GET TREASURE/REPEATτου Μάρκ Ρέιβενχιλ (Θέατρο Συνεργείο), ΠΕΣΤΡΟΦΑ ΔΟΥΝΑΒΕΩΣ του Μισέλ Φάις (Φεστιβάλ Φιλίππων), ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΣΚΥΛΙ του Μισέλ Φάις (Θέατρο Από Μηχανής),  ΛΑΣΠΗ  του Β. Χατζηγιαννίδη (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας – Β΄σκηνή), ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ του Μολιέρου (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου), Ο ΜΑΥΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ του Α.Π.Τσέχωφ (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου).


read more " Θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ - Αύγουστος Στρίντμπεργκ Δεσποινίς Τζούλια ΑΠΌ 11 ΕΩΣ ΚΑΙ 15 ΜΑΙΟΥ "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Μουσική του 18ου αιώνα στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας από τους Δ. Γκουνταρούλη & Θ. Κίτσο (Μεγάλη Τετάρτη 27 Απριλίου, 21.00, κτήριο Μ2, αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης»)

Μουσική του 18ου αιώνα
στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας
από τους Δ. Γκουνταρούλη & Θ. Κίτσο
 (Μεγάλη Τετάρτη 27 Απριλίου, 21.00, κτήριο Μ2, αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης»)

Στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας και των Παθών, ο Δήμος Γκουνταρούλης και ο Θεόδωρος Κίτσος θα παρουσιάσουν μουσικές συνθέσεις του πρώτου μισού του 18ου αιώνα για βιολοντσέλο και μπάσο κοντίνουο στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τη Μεγάλη Τετάρτη 27 Απριλίου.  
Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, η οποία θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης» του κτηρίου Μ2, θα ακουστούν μπαρόκ σονάτες σε ελάσσονες, κυρίως, τονικότητες, με κατανυκτικό, δραματικό, θρηνητικό ή μελαγχολικό χαρακτήρα.
Πρόκειται για έργα των μεγάλων Ιταλών συνθετών και βιολονιστών Antonio Vivaldi και Francesco Geminiani, του σημαντικού Ιταλού συνθέτη και τσεμπαλίστα Domenico Scarlatti και δύο βιρτουόζων βιολοντσελιστών της εποχής, του Ιταλού Salvatore Lanzetti και του Γάλλου Jean Baptiste Barrière.
Ο Δήμος Γκουνταρούλης θα παίξει μπαρόκ βιολοντσέλο και ο Θεόδωρος Κίτσος θεόρβη, μπαρόκ κιθάρα και μαντολίνο.

Δ. ΓΚΟΥΝΤΑΡΟΥΛΗΣ – Θ. ΚΙΤΣΟΣ:
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΓΙΑ ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΟ & ΝΥΚΤΑ ΕΓΧΟΡΔΑ
Τιμές εισιτηρίων: 12€, 8€ (μαθητικά - φοιτητικά - κάτοχοι κάρτας ανεργίας)
Πληροφορίες ‒ εισιτήρια:
         Στα εκδοτήρια της πλατείας Αριστοτέλους,  
         Στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης
         Στα τηλ. 2310.895938-9

         Στην ιστοσελίδα: http://www.tch.gr 
read more " Μουσική του 18ου αιώνα στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας από τους Δ. Γκουνταρούλη & Θ. Κίτσο (Μεγάλη Τετάρτη 27 Απριλίου, 21.00, κτήριο Μ2, αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης») "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »

Οι ταινίες της εβδομάδας στις αίθουσες του ΦΚΘ 21-27/04/2016

Οι ταινίες της εβδομάδας στις αίθουσες του ΦΚΘ
21-27/04/2016

Η ταινία Έρωτας χωρίς αύριο του δανού σκηνοθέτη Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, μια μοιραία ιστορία αγάπης βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, προβάλλεται αυτή την εβδομάδα στο Ολύμπιον. Η αίθουσα Παύλος Ζάννας φιλοξενεί την νέα ταινία της Μαϊβέν Ο βασιλιάς μου, που άνοιξε την αυλαία του πρόσφατου 17ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδας.

Στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης, στην Αποθήκη 1 στο Λιμάνι, συνεχίζονται οι προβολές της ταινίας του Αλεξάντερ Σοκούροφ, Η κιβωτός των ανθρώπων και της ταινίας της Λάουρα Μπίσμπουρι Ορκισμένη παρθένα.

Στην αίθουσα Σταύρος Τορνές, επίσης στην Αποθήκη 1 στο Λιμάνι, προβάλλεται το ντεμπούτο φιλμ μεγάλου μήκους του Γιώργου Ζώη Interruption, ενώ η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης παρουσιάζει το αφιέρωμα «Λουίς Μπουνιουέλ: Το βλέμμα ξυράφι II». 


ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ (ΜΕ
TRAILERS ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ):

ΑΙΘΟΥΣΑ ΟΛΥΜΠΙΟΝ (πλ. Αριστοτέλους 10, τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr)

Έρωτας χωρίς αύριο / Itsi Bitsi
(Δανία, 2014)
Σκηνοθεσία: Όλε Κρίστιαν Μάντσεν / Ole Christian Madsen. Σενάριο: Bo Hr. Hansen, Ole Christian Madsen. Με τους: Thure Lindhardt, Ola Rapace, Natalie Madueño. Έγχρωμη, 109΄.

Βρισκόμαστε στο 1962. Η νέα γενιά επαναστατεί κόντρα στο κατεστημένο. Ο ακτιβιστής της ειρήνης Έικ Σκάλοε γνωρίζει την Ίμπεν και την ερωτεύεται τρελά, αλλά η Ίμπεν αρνείται να δεσμευτεί με έναν και μόνο άνδρα. Ο Έικ, προσπαθώντας απεγνωσμένα να την κατακτήσει, μεταμορφώνεται από ποιητή σε συγγραφέα, νομάδα, ναρκομανή και τελικά τραγουδιστή στο ροκ συγκρότημα Steppeulvene, που έμελλε να μείνει στην ιστορία.

Ώρες προβολών:  19:15, 21:30

Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=5ku9vMTpsrw


ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ (πλ. Αριστοτέλους 10, τηλ. 2310-378404, www.filmfestival.gr )

Ο βασιλιάς μου / Mon Roi
(Γαλλία, 2015)
Σκηνοθεσία: Μαϊβέν / Maïwenn. Σενάριο: Etienne Comar, Maïwenn. Με τους: Vincent Cassel, Emmanuelle Bercot, Louis Garrel. Έγχρωμη, 124΄.

Η Τόνι μπαίνει σε ένα κέντρο αποκατάστασης έπειτα από μια σοβαρή πτώση στο σκι. Ενώ νιώθει εξαρτημένη από το ιατρικό προσωπικό και τα παυσίπονα, ανακαλεί στη μνήμη της τη θυελλώδη ιστορία που έζησε με τον Τζόρτζιο. Γιατί αγαπήθηκαν; Ποιος είναι στ’ αλήθεια ο άντρας που λάτρεψε; Πώς μπόρεσε να αφεθεί σ’ αυτό το ασφυκτικό και καταστροφικό πάθος; Για την Τόνι ξεκινάει μια πολύ δύσκολη ανασυγκρότηση της ζωής της…

Ώρες προβολών: 18:45, 21:15

Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?list=PLIR3GeOfJwpX1DbX_oNu1iPrh03I3sbw3&v=GSuucGsuzXI


ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ (ΑΠΟΘΗΚΗ 1, Λιμάνι, τηλ. 2310-508398, www.filmfestival.gr)

H κιβωτός των ανθρώπων / Francofonia
(Γαλλία – Γερμανία - Ολλανδία, 2015)
Σκηνοθεσία - σενάριο: Αλεξάντερ Σοκούροφ / Aleksandr Sokurov. Με τους: Louis-Do de Lencquesaing, Benjamin Utzerath, Vincent Nemeth, Johanna Korthals Altes. Έγχρωμη, 87΄.

Η ιστορία δύο αξιόλογων ανδρών, του Ζακ Ζοζάρ, διευθυντή του Λούβρου, και του κόμη Φραγκίσκου Βολφ-Μέτερνιχ, αξιωματικού των κατοχικών δυνάμεων των Ναζί – δύο αλλοτινών εχθρών και κατοπινών συνεργατών, των οποίων η συμμαχία αποτέλεσε τον μοχλό για τη συντήρηση των θησαυρών του μουσείου. Η ταινία εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και στην εξουσία, το Μουσείο του Λούβρου ως ζωντανό παράδειγμα πολιτισμού, καθώς και το τι μας λέει η τέχνη για τον εαυτό μας, ακόμα κι όταν μαίνεται μία από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας.



Ώρα προβολής: 21:00

Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=LQfFpa0yJFI


*****

Ορκισμένη παρθένα /
Sworn Virgin
(Ιταλία – Ελβετία – Γερμανία – Αλβανία – Κόσοβο - Γαλλία, 2015)
Σκηνοθεσία: Λάουρα Μπίσμπουρι / Laura Bispuri. Σενάριο: Elvira Dones (μυθιστόρημα), Laura Bispuri. Με τους: Alba Rohrwacher, Emily Ferratello, Lars Eidinger. Έγχρωμη, 84΄.

Η Χάνα Ντόντα, κορίτσι ακόμα, ξεφεύγει από το πεπρωμένο της να γίνει σύζυγος και υπηρέτρια - ένα μέλλον που επιβάλλεται σε όλες τις γυναίκες στα απομακρυσμένα χωριά της Αλβανίας. Με τη βοήθεια και την καθοδήγηση του θείου της, η Χάνα επικαλείται τον παλιό εθιμικό νόμο Κανούν και δίνει όρκο αιώνιας παρθενίας για να μπορέσει να κρατήσει όπλο και να ζήσει ελεύθερα όπως οι άνδρες. Για τους χωρικούς, η Χάνα γίνεται «ορκισμένη παρθένα» και παίρνει το όνομα Μαρκ.

Ώρα προβολής: 19:15

Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=E4RpjgPWcJU


ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ (ΑΠΟΘΗΚΗ 1, Λιμάνι, τηλ. 2310-508398, www.filmfestival.gr )

Interruption
(Ελλάδα, 2015)
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζώης. Σενάριο: Γιώργος Ζώης, Βασίλης Κυριακόπουλος. Με τους: Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, Μαρία Καλλιμάνη, Αλεξία Καλτσίκη, κ.ά. Έγχρωμη, 109΄.

Οι τελευταίοι θεατές παίρνουν τις θέσεις τους. Η παράσταση της «Ορέστειας» ξεκινάει. Ξαφνικά, τα φώτα σβήνουν και η σκηνή βυθίζεται στο σκοτάδι. Μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών, με όπλα στα χέρια, ανεβαίνουν στη σκηνή. Ζητάνε συγνώμη για τη διακοπή και προσκαλούν όσους θεατές επιθυμούν να ανέβουν στη σκηνή μαζί τους. Η παράσταση συνεχίζεται κανονικά με μια μόνο διαφορά: η ζωή μιμείται την τέχνη και όχι το αντίστροφο.

Ώρες προβολής: Δευτέρα έως Τετάρτη, 19:00 & 21:15

Δείτε εδώ το τρέιλερ της ταινίας:
https://youtu.be/itk-J3QfQvo


*****

ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ο σπουδαίος ισπανός σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ / Luis Buñuel (1900-1983) βρίσκεται αυτή την εβδομάδα στο επίκεντρο της Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης, μέσα από το αφιέρωμα «Λουίς Μπουνιουέλ: Το βλέμμα ξυράφι II», που θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 21 έως και την Κυριακή 24 Απριλίου 2016 στην αίθουσα Σταύρος Τορνές (Αποθήκη 1, Λιμάνι). 

Πρόγραμμα προβολών:

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016
19:00 Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουζ
21:30  Ναζαρέν

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016
19:00  Ο εξολοθρευτής άγγελος
21:30  Ξεχασμένοι από την κοινωνία & Γη χωρίς ψωμί

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016
19:00  Ναζαρέν
21:30  Ο εξολοθρευτής άγγελος

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016
19:00  Ξεχασμένοι από την κοινωνία & Γη χωρίς ψωμί
21:30  Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουζ
 Οι ταινίες του αφιερώματος:

Γη χωρίς ψωμί / Las Hurdes
(Ισπανία, 1932)
Σκηνοθεσία - σενάριο: Λουίς Μπουνιουέλ. Με τους: Abel Jacquin, Alexandre O'Neill. Ασπρόμαυρο, 27΄.


Όταν το ντοκιμαντέρ του Λουίς Μπουνιουέλ  Γη χωρίς ψωμί, προβάλλεται στο Παρίσι το 1937, η «πολιτισμένη Δύση» ανακαλύπτει με έκπληξη ότι στην Ευρώπη υπάρχουν ακόμα περιοχές όπου οι άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης ένδειας. Στην απομονωμένη επαρχία Λας Ούρδες της Ισπανίας, που βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή ανάμεσα στη Σαλαμάνκα και τα πορτογαλικά σύνορα, η πείνα και οι αρρώστιες μαστίζουν την περιοχή «θερίζοντας» τους ανθρώπους.  Πρόκειται για μια κοιλάδα με πενήντα χωριά οι κάτοικοι των οποίων, που δεν ξέρουν καν τι θα πει ψωμί, ζουν σε κατάσταση μόνιμου υποσιτισμού και μέσα στην πιο έσχατη εξαθλίωση. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες, οι αρρώστιες και ο θάνατος μια καθημερινή παρουσία. Θαρρεί κανείς πως ο εφιαλτικός κόσμος του Βελάσκεθ και του Γκόγια βρίσκει σε αυτό το συγκλονιστικό έργο τη φυσική του εκπροσώπηση. Η Γη χωρίς ψωμί, τρίτη μόλις ταινία του Μπουνιουέλ (μετά τον Ανδαλουσιανό σκύλο και τη Χρυσή εποχή), αποτυπώνει μέσα σε 27 λεπτά που διαρκεί μια ανθρωπογεωγραφία του τρόμου και της φρίκης, μια κατάσταση στα όρια του ανθρώπινου.  Το σχόλιο off  είναι στεγνό και ουδέτερο, όπως θα συνέβαινε σε ένα επιστημονικό ντοκιμαντέρ και η ταινία «συνοδεύεται» από την 4η Συμφωνία του Μπραμς, μουσική ρομαντική, σε προφανή αντίθεση με το περιεχόμενο και την εικόνα της φτώχειας, της ασιτίας, της αρρώστιας και την αίσθηση  θανάτου που κυριαρχεί. Η Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ισπανίας θεώρησε την ταινία δυσφημιστική για τη χώρα και απαγόρευσε την προβολή της.

Ξεχασμένοι από την κοινωνία / Los olvidados
(Μεξικό, 1950)
Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ. Σενάριο: Luis Alcoriza, Luis Buñuel. Ηθοποιοί: Alfonso Mejía, Roberto Cobo, Estela Inda. Ασπρόμαυρη, 85΄.


Στα υποβαθμισμένα προάστια της Πόλης του Μεξικού, μια ομάδα παιδιών, που ζουν στο δρόμο, εγκαταλελειμμένα από τις οικογένειές τους, προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα από την κλεψιά και την παραβατικότητα. O Χάιμπο, δραπέτης από το αναμορφωτήριο, τους οργανώνει ως εγκληματική συμμορία και ηγείται μαζί με το φίλο του Πέντρο, αλλά γρήγορα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο, ξεπερνώντας τα όρια του νόμου και της ηθικής…

Όπως και στο Γη χωρίς ψωμί, που 18 χρόνια πριν εξερευνούσε την κοινωνική εξαθλίωση, την φτώχεια και την απόγνωση στην  επαρχία  Λας Ούρδες, έτσι και εδώ ο Μπουνιουέλ καταγράφει στις φτωχογειτονιές της μεγαλούπολης τις άθλιες συνθήκες ζωής, την έλλειψη κάθε προοπτικής για τους νεαρούς ήρωές του, οι οποίοι ζώντας στον βρώμικο βυθό της πραγματικότητας οδηγούνται  νομοτελειακά στην βαρβαρότητα  και στο έγκλημα. Οι πρωταγωνιστές-παιδιά της ταινίας καθώς βαδίζουν από την μία κτηνωδία στην άλλη, χάνουν σταδιακά την ίδια την ανθρώπινη υπόστασή τους και μεταμορφώνονται σε ανήμερα θηρία μιας ζούγκλας όπου υπερισχύει ο νόμος του ισχυρότερου και  όπου δεν έχει θέση κανενός είδους κοινωνικός ή ηθικός κανόνας. Η ταινία  απεικονίζει μ’ έναν αδυσώπητα ρεαλιστικό τρόπο μια πραγματικότητα στην οποία η βία και η ωμότητα έχουν αντικαταστήσει τον ουμανισμό του νεορεαλισμού (κυρίως του Sciuscià, του Βιτόριο Ντε Σίκα), η αθωότητα είναι άγνωστη έννοια ακόμα και στους πιο μικρής ηλικίας ήρωες και  η ελπίδα είναι παντελώς απούσα.  Στο τέλος της μυθοπλασίας δεν υπάρχει κάποια πορεία προς το έλεος και τον εξαγνισμό, παρά μόνον η οριστική επικράτηση του κακού, του αποτρόπαιο και του ζοφερού. Η ταινία γυρίστηκε εν μέσω παραιτήσεων μελών του συνεργείου και βίαιων αντιδράσεων από τον μεξικανικό Τύπο εξαιτίας της αρνητικής απεικόνισης των φτωχογειτονιών του Μεξικού, αλλά και της καθόλου κολακευτικής εικόνας του συμβόλου της μεξικανής μητέρας. Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες και καθιέρωσε οριστικά και αμετάκλητα το όνομα του Μπουνιουέλ στο διεθνές στερέωμα. Ταινία μηδενιστική που «καιει το νου και δεν αφήνει στη συνείδηση καμιά δυνατότητα επανάπαυσης» όπως έγραψε ο γάλλος θεωρητικός Αντρέ Μπαζέν.  

Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουζ / Ensayo de un crimen
(Μεξικό, 1955)
Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ. Σενάριο: Luis Buñuel, Eduardo Ugarte, Rodolfo Usigli (μυθιστόρημα). Ηθοποιοί: Ernesto Alonso, Miroslava, Rita Macedo. Ασπρόμαυρη, 89΄


Όταν ο Αρτσιμπάλντο ήταν παιδί, η μητέρα του τού δώρισε ένα μουσικό κουτί που, σύμφωνα μ' ένα παραμύθι, είχε μαγικές ιδιότητες κι εκπλήρωνε κάθε ευχή θανάτου. O μικρός εύχεται να πεθάνει η γκουβερνάντα του, κι εκείνη πέφτει νεκρή από μια αδέσποτη σφαίρα, κάτι που κάνει τον Αρτσιμπάλντο να πιστέψει στην παντοδυναμία των επιθυμιών του. Ενήλικος πλέον, ξαναβρίσκει το μουσικό κουτί σ' ένα παλαιοπωλείο και το αγοράζει για ν' αφοσιωθεί στην «κλίση» του προς το έγκλημα. Ωστόσο, τα υποψήφια θύματά του πεθαίνουν από άλλες αιτίες. Το ίδιο συμβαίνει και με την σύζυγό του Καρλότα: ενώ ο Αρτσιμπάλντο θέλει να τη σκοτώσει, για λόγους ζηλοτυπίας, τον προλαβαίνει άλλος. Αργότερα, εντυπωσιασμένος από την ομορφιά της Λαβίνια, μιας ξεναγού, ο Αρτσιμπάλντο θέλει να την κάψει στην πυρά ως νέα Ζαν ντ' Αρκ...

Μια σταθερή παράμετρος που διαπερνά σαν κόκκινη γραμμή -αλλού αχνή κι αλλού πιο έντονη- το μπουνιουελικό έργο, είναι η ταύτιση της ερωτικής πράξης με την επιθυμία του θανάτου. Λέει ο ίδιος ο Μπουνιουέλ: «Πάντα έβρισκα στον ερωτισμό κάποια συγγένεια με το θάνατο - μια σχέση μυστική, αλλά σταθερή». Αυτή τη σχέση βιώνει ως κυρίαρχο και ανομολόγητο πάθος ο ήρωας της ταινίας. Για τον Αρτσιμπάλντο, η ερωτική επιθυμία μετουσιώνεται σε δολοφονική πράξη, ως το μόνο μέσο απόλυτης κατάκτησης της γυναικείας ύπαρξης. Η ερωτική απόλαυση γι’ αυτόν, «περνά» μέσα από το έγκλημα. Η ταινία είναι μια μαύρη κωμωδία και αφορά σε μια σειρά εγκλήματα που δεν έγιναν ποτέ, τουλάχιστον από τον ίδιο τον Αρτσιμπάλντο. Οι φόνοι που διακαώς επιθυμεί να διαπράξει, τελούνται μεν, αλλά πάντα από κάποιον άλλο. Ο Μπουνιουέλ, χρησιμοποιώντας έξοχα την ανατρεπτική δύναμη του παραδόξου και την καυστικότητα της φάρσας, στερεί από τον ήρωά του την ερωτική απόλαυση της πράξης του φόνου, αλλά ταυτόχρονα του χαρίζει μια σειρά από φαντασιώσεις (όπου πλησιάζει πολύ πιο κοντά στο έγκλημα απ’ ότι στην πραγματικότητα), κάτι σαν γενική δοκιμή μιας παράστασης που συνεχώς ματαιώνεται. Δεν είναι τυχαίο που ο αυθεντικός τίτλος της ταινίας είναι Πρόβα εγκλήματος και την λέξη «πρόβα» πρέπει να την εκλάβουμε με την θεατρική της έννοια.
(Απόσπασμα κριτικής του Θωμά Λιναρά)
Ναζαρέν / Nazarin
(Μεξικό, 1959)
Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ. Σενάριο: Julio Alejandro, Luis Buñuel, Benito Pérez Galdós (μυθιστόρημα). Ηθοποιοί: Marga López, Francisco Rabal, Rita Macedo. Ασπρόμαυρη, 94΄.

Στις αρχές του αιώνα ο νεαρός ιερέας Ναζαρέν ζει σε μια φτωχική πανσιόν, χωρίς να έχει δική του ενορία, εφαρμόζοντας όμως πιστά τις διδαχές του Ευαγγελίου, κυρίως σε ότι αφορά στην αγάπη προς τον πλησίον και στην αλληλεγγύη. Ο ίδιος προσφέρει καταφύγιο στην πόρνη Άνταρα, η οποία καταζητείται για απόπειρα φόνου και βοηθά τη χωριατοπούλα Μπεατρίς που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει όταν την εγκατέλειψε ο εραστής της. Κάποια στιγμή οι δύο γυναίκες φεύγουν μαζί, ενώ ο Ναζαρέν δέχεται αυστηρότατες επικρίσεις από τις εκκλησιαστικές αρχές για την στάση και τη συμπεριφορά του. Τότε αποφασίζει να γίνει αναχωρητής και να ζει σαν «φτωχούλης του Θεού», περιπλανώμενος και με ελεημοσύνες. Αργότερα, σ’ ένα χωριό ξανασυναντά την Μπεατρίς και την Άνταρα οι οποίες τον ακολουθούν, καθώς τον θεωρούν άγιο, ωστόσο ο κόσμος θεωρεί ανήθικο και αιρετικό ένας ιερέας να συνοδεύεται και να κυκλοφορεί με δύο γυναίκες. Η πίστη του Ναζαρέν στην ύπαρξη του Θεού αρχίζει να κλονίζεται...

Βραβευμένη στο Φεστιβάλ Καννών του 1959, η ταινία Ναζαρέν είναι από τις καλύτερες δημιουργίες της μεξικάνικης περιόδου του Μπουνιουέλ και σίγουρα η πρώτη από τις μεγάλες «βλάσφημες και ιερόσυλες» ταινίες του, όπου ο σκηνοθέτης καταθέτει μια ολομέτωπη επίθεση ενάντια στην υποκρισία της οργανωμένης θρησκευτικής εξουσίας (Εκκλησία).

Ο εξολοθρευτής άγγελος / El ángel exterminador
(Μεξικό, 1962)
Σκηνοθεσία – σενάριο: Λουίς Μπουνιουέλ. Ηθοποιοί: Silvia Pinal, Jacqueline Andere, Enrique Rambal. Ασπρόμαυρη, 93΄.

Η ταινία αρχίζει με μια ομάδα μελών της μεγαλοαστικής τάξης να φτάνει, μετά από μια βραδιά στην όπερα, σ' ένα φιλικό σπίτι για δείπνο. Πριν ακόμη φτάσουν οι καλεσμένοι, οι υπηρέτες αρχίζουν ένας- ένας να εγκαταλείπουν το σπίτι, ενώ, αργότερα, όταν έρχεται η ώρα για να επιστρέψουν στα σπίτια τους, οι καλεσμένοι ανακαλύπτουν ότι δεν μπορούν να βγουν από το δωμάτιο όπου βρίσκονται. «Φυλακισμένοι» στο σαλόνι, επί μέρες, βδομάδες, πεινασμένοι και βρώμικοι, σ' ένα είδος επίγειας κόλασης,  αρχίζουν να βγάζουν τις μάσκες και να μας αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους εαυτό. O εγκλεισμός, τούς οδηγεί στην απώλεια της αξιοπρέπειάς τους και την υποταγή στα ένστικτά τους. Οι καλοί τρόποι κι η αξιοπρέπεια εξαφανίζονται και στην επιφάνεια αρχίζει να βγαίνει η κτηνώδης τους  πλευρά…

Η πιο αλλόκοτη και ίσως η πιο αυθεντικά σουρεαλιστική ταινία του Μπουνιουέλ, αποτελεί ταυτόχρονα ένα μάθημα σκηνοθεσίας, για το πώς μπορεί δηλαδή να αξιοποιηθεί κινηματογραφικά το θέμα του εγκλεισμού είκοσι ατόμων σ’ ένα και μοναδικό χώρο. Οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» του Μπουνιουέλ αδυνατούν, για ανεξήγητους λόγους, να δρασκελίσουν το κατώφλι ενός σαλονιού και φυλακισμένοι για ένα μεγάλο διάστημα σε ένα χώρο, που από φιλικός θα αποδειχθεί εχθρικός, θα ζήσουν μια ηλεκτρισμένη και τεταμένη ατμόσφαιρα. Άλλοι θα τρελαθούν, άλλοι θα έχουν παραισθήσεις, όλοι τους όμως θα αποκαλύψουν τον πραγματικό εαυτό τους και θα φτάσουν στο πιο χαμηλό σκαλοπάτι ηθικής και σωματικής κατάπτωσης. Το απλό αλλά μαγικό εύρημα του «ανεξήγητου» εγκλωβισμού τους, προσφέρει στο μεγάλο σουρεαλιστή κινηματογραφιστή την ιδανική συνθήκη εργασίας για τον ανελέητο καυτηριασμό της άρχουσας τάξης. Ο Εξολοθρευτής άγγελος αποτελεί μαζί με το Λος Ολβιδάδος (1950) το σπουδαιότερο έργο της μεξικανικής περιόδου του σκηνοθέτη και ταυτόχρονα είναι η ταινία στην οποία η καταχθόνια σάτιρα του Μπουνιουέλ αγγίζει το αποκορύφωμα της αφηγηματικής ευρηματικότητάς της. Μ' ένα δηκτικό, πικρό, κατάμαυρο  μαύρο χιούμορ, ο Μπουνιουελ επιτίθεται στο μικροαστισμό, την υποκρισία, την εξουσία, αλλά και τη θρησκεία, φτιάχνοντας μια υπέροχη, ανεπανάληπτη ταινία-από τις καλύτερες της σπουδαίας καριέρας του. Ένα απολαυστικό σουρεαλιστικό αριστούργημα, καυστική σάτιρα και ταυτόχρονα αλληγορία πάνω στην υποκρισία, τον πουριτανισμό και τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις της σύγχρονης αστικής τάξης.
read more " Οι ταινίες της εβδομάδας στις αίθουσες του ΦΚΘ 21-27/04/2016 "
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ »