Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Η μητέρα του σκύλου Στο θέατρο Αυλαία 50α Δημήτρια - - Κριτική Ά.Μάντζιου

Η μητέρα του σκύλου

Στο θέατρο Αυλαία 50α  Δημήτρια 

Κριτική Ά.Μάντζιου



Η αλήθεια των αδύναμων, στο παράδειγμα των μικρών ιστοριών που συνθέτουν τη ζωή ενός προσώπου και του κοινωνικού του  περίγυρου, στην Ελληνική πραγματικότητα περασμένων δεκαετιών, στην εποχή του πολέμου, της κατοχής, της εσωτερικής μετανάστευσης. 
Ιστορία στη ζωή των προσώπων, ως αντίσταση στη μοίρα, ως αγώνας επιβίωσης, ως απόσταγμα θεωρίας για ψυχιατρική μελέτη, ως μνήμη χώματος. Η Ραραού είναι η ηρωίδα του μυθιστορήματος της ζωής της,  του έργου του συγγραφέα Παύλου Μάτεσι. Ατίθαση, με μια αστραφτερή σκέψη στο βάθος του μυαλού της, αναθυμάται τις στιγμές της ζωής της,  με  αίσθηση του αγώνα  αντίδρασης ως το μάταιο εγνωσμένο τέλος.
Στη θεατρική μεταφορά παρακολουθήσαμε, σε έναν συνδυασμό αφήγησης και δράσης,  την εικονοποιΐα μιας εποχής,  ως φθίνον έπος μνήμης-φόρο τιμής στο ασήμαντο πρόσωπο. Ρευστό κείμενο, με εκφραστικότητα,  που αξιοποιήθηκε σκηνοθετικά  σε μια αναπαραστατική αφήγηση, με συνδετικό υλικό μικρά αποσπάσματα από το κείμενο,  σε ένα πολυεπίπεδο αποτέλεσμα επάλληλων εικόνων,  που έδειξαν στο βάθος του χρόνου, τη μεμονωμένη περίπτωση και το όλον ενός άλλου κόσμου, σε μια διεισδυτική ανάγνωση.

 Οι  ερμηνείες των ηθοποιών,  ακολούθησαν τον καταιγισμό της αφήγησης και έδειξαν,  στον αέρα της σκηνής,  τους χαρακτήρες της εποχής,  σε μια –έμμεσα- φιλοσοφική εστίαση, διακριτή  στα σημεία σύγκλισης, συνδέοντας τον  παρελθόντα χρόνο στο παρόν της τέχνης, σε ένα εύγλωττο παράδειγμα σκηνοθετικής υπόδειξης. Η μεστή ερμηνεία της ηθοποιού- ηρωίδας, όπως  αναδύθηκε γλαφυρά από τον λόγο του κειμένου, έδειξε στη σκηνή το πρόσωπο μιας εποχής, στο παράδειγμα μιας γυναίκας, με τρόπο βαθύ, εξομολογητικό και απόλυτα ειλικρινή, σε ένα πολυεπίπεδο αποτέλεσμα. Ο σκηνικός χώρος,  στη λιτότητα της γενικής  αναφοράς, ολοκλήρωσε το νόημα των δράσεων,  στο  συμβολισμό  της χρηστικής αποτύπωσης και  χειρισμού  αντικειμένων οικιακής- εσωτερικής σκευής, αφήνοντας χώρο και στη δράση έξω από τη σκηνή, ως αντηχητική περιγραφή της εξέλιξης. Η μουσική ακολούθησε επίσης τον  βηματισμό της αφήγησης σε ένα υποβλητικό αποτέλεσμα,  που ολοκλήρωσαν και οι φωτισμοί, ως ατμόσφαιρα νοηματική και αισθητική,  φωτίζοντας τα,  ρεαλιστικής γραμμής, κοστούμια της παράστασης.  
Η μητέρα του σκύλου, ως μυθιστορηματική  αφήγηση,  ως έπος ζωής  στη θεατρική μεταφορά. Ένας καθρέφτης ξεφτισμένος, που δείχνει το φθαρμένο πρόσωπο των ασήμαντων,  την αλήθεια των οποίων ανιχνεύει  η τέχνη.  
Ταυτότητα της παράστασης
 Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ του Παύλου Μάτεσι
Σκηνοθεσία - Διασκευή:  Σταύρος Τσακίρης
Σκηνικά - Κοστούμια:  Άγγελος Αγγελής
Δραματολόγος: Δήμητρα Πετροπούλου
Κινησιολογία: Γιάννης Αντωνίου
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Κινησιολογία:  Γιάννης Αντωνίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έφη Ρευματά
 Στο ρόλο της ΡΑΡΑΟΥ: η Δήμητρα Χατούπη
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί (αλφαβητικά): 
Νίκος Γιαλελής, Γιάννης Δρίτσας, Χρήστος Ευθυμίου, Ηλίας Ζερβός, Στεφανία Κριεζή, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Έφη Ρευματά, Μαριαλένα Ροζάκη.
  
Ά. Μάντζιου

Δεν υπάρχουν σχόλια :