Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

Συνέντευξη του ΒΑΣΙΛΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ για το βιβλίο του "Μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι" στο GR4YOU

Την Κυριακή 5 Απριλίου και ώρα 18.00 πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση "όψεις του φανταστικού" στο κλειστό θέατρο των Νέων Μουδανιών Χαλκιδικής.
Η διοργάνωση έχει γίνει από τις εκδόσεις "Συμπαντικές Διαδρομές" στα πλαίσια περιοδίας που πραγματοποιούν σε όλη την Ελλάδα παρουσιάζοντας βιβλία νέων συγγραφέων της λογοτεχνίας του φανταστικού.
Στην εκδήλωση μίλησαν κατά σειρά εμφάνισης ο συγγραφέας Βασίλης Γιαννάκης για το βιβλίο του "Μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι", η Ρία Σπανού για το βιβλίο της  "Στο σώμα του Χείρωνα" και η Ρέα Καλογερογιάννη για το βιβλίο της, "Ενοχο χάδι".

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 


Συνέντευξη του ΒΑΣΙΛΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
στο GR4YOU
Οι «μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι» είναι η πρώτη σου έκδοση και περιλαμβάνει τρεις ιστορίες μεταφυσικού τρόμου. Ποιο είναι το χρονικό της συγγραφής  τους πριν τυπωθούν στο χαρτί;
Οι ιστορίες αυτές επιλέχτηκαν μέσα από δεκάδες ιστορίες που έχω γράψει με στόχο να αποτελέσουν ένα δείγμα που θα συστήσει τη δουλειά μου στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. Η κάθε μία από αυτές αντανακλά μια διαφορετική περίοδο της συγγραφικής μου δραστηριότητας, γι’ αυτό και παρά το γεγονός ότι όλες τους αποτελούν διηγήματα μεταφυσικού τρόμου, υπάρχει μια ελαφρά διαφοροποίηση στις αφηγηματικές τεχνικές που χρησιμοποιώ. Προσπάθησα με αυτή την επιλογή να είναι όσο το δυνατόν πιο ευρύ το φάσμα των αναγνωστικών προτιμήσεων που θεωρώ ότι θα ικανοποιήσω. «Ο ναυαγός», το δεύτερο διήγημα του βιβλίου είχε γραφτεί το 2009, στις απαρχές δηλαδή της ελληνικής οικονομικής κρίσης και στο γεγονός αυτό οφείλεται ο μηδενισμός και η απαισιοδοξία που το διακατέχει, παρά το γεγονός ότι εκ πρώτης όψεως δεν μοιάζει καν να διαπραγματεύεται το ζήτημα αυτό. «Η βασίλισσα της πόλης», που είναι το πρώτο διήγημα, γράφτηκε το 2011 μαζί με κάποια άλλα και στόχο έχει να μυήσει τον αναγνώστη στη σκοτεινή ατμόσφαιρα της φανταστικής Λιβαδούπολης. Το τρίτο διήγημα, «ο πωλητής των φωτογραφιών» γράφτηκε το 2013. Σε αυτό χρησιμοποίησα υλικό και ιδέες από την πρώτη μου συγγραφική απόπειρα, στοιχεία τα οποία τροποποίησα κατάλληλα ώστε να δέσουν με την κεντρική υπόθεσή της.

Παρά το γεγονός ότι τοποθετείς τις ιστορίες σου σε μία πόλη που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, κάνεις επίσης αναφορά ή χρήση πολλών πραγματικών ελληνικών πόλεων και τοπωνυμίων, όπως είναι το Λιτόχωρο και η Θεσσαλονίκη, υπενθυμίζοντας έτσι τον αναγνώστη ότι το πεδίο αναφοράς σου είναι η σύγχρονη Ελλάδα. Για ποιους λόγους επέλεξες να δημιουργήσεις μια φανταστική πόλη ανάμεσα στις τόσες άλλες ελληνικές που υπάρχουν;
Καταρχήν οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν τοποθετούνται όλες οι ιστορίες που έχω γράψει κατά καιρούς στη Λιβαδούπολη. Όλες τους όμως έχουν το κοινό στοιχείο ότι λαμβάνουν χώρα σε μία ιδεατή Ελλάδα, εντός της οποίας υπάρχει και η Λιβαδούπολη καθώς και πολλές άλλες φανταστικές τοποθεσίες που δημιουργώ, οι οποίες συνυπάρχουν με πραγματικά μέρη. Οι φανταστικές αυτές τοποθεσίες, μου παρέχουν την ευχέρεια να χρησιμοποιήσω ιδιαίτερες ατμόσφαιρες που διαφορετικά θα δυσκολευόμουν πολύ να δημιουργήσω. Για παράδειγμα η Λιβαδούπολη έχει το πλεονέκτημα έναντι όλων των άλλων ελληνικών πόλεων ότι η μισή της έκταση έχει αδειάσει από κατοίκους λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Μπορώ λοιπόν να σκαρφιστώ ένα σωρό σκοτεινούς θρύλους και αλλόκοσμες οντότητες που να έχουν καταλάβει με την παρουσία τους το έρημο τμήμα της.

Οι ήρωες στις ιστορίες σου δίνουν μια άνιση μάχη με τους μεταφυσικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν, από την οποία σπάνια βγαίνουν νικητές. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που πρέπει να έχει κάποιος προκειμένου να επιβιώσει ή να διατηρήσει τη λογική του στον κόσμο που δημιουργείς;
Είναι γεγονός ότι έχω επηρεαστεί πολύ από τον κοσμικό τρόμο των αρχών του 20ου αιώνα, όπως διαμορφώθηκε από τα μνημειώδη έργα των H.P. Lovecraft, Arthur Machen, Robert Chambers, M.R. James και πολλών άλλων. Τα στοιχεία που αντλώ από τον τρόμο εκείνης της περιόδου και που τα μεταφέρω στην σύγχρονη εποχή είναι η πανίσχυρη απειλή, η γοτθική ατμόσφαιρα, καθώς επίσης και το στοιχείο του υπαινιγμού. Από αυτά τα τρία, η πανίσχυρη απειλή είναι που συνήθως καθιστά άνιση την αναμέτρηση του ήρωα με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει. Ωστόσο στις δικές μου ιστορίες, οι ήρωες έχουν τη δυνατότητα να επιβιώσουν και να διατηρήσουν την πνευματική τους ισορροπία σε αντίθεση με τους ήρωες των συγγραφέων που προανέφερα. Ο λόγος είναι ότι επιθυμώ ο αναγνώστης να μην γνωρίζει εξαρχής το ποια θα είναι η έκβαση της ιστορίας. Οι πρωταγωνιστές μπορεί να χάσουν τη ζωή τους, μπορεί να τρελαθούν ή μπορεί να παραμείνουν αλώβητοι. Ακόμη όμως και αν παραμείνουν αλώβητοι, αυτό θα οφείλεται στη μεγαλοθυμία της πανίσχυρης απειλής που αντιμετωπίζουν.

Τι είναι αυτό που σε γοήτευσε στη λογοτεχνία τρόμου και που σε ώθησε να ασχοληθείς με αυτή;
Το αντίκτυπο που έχει στον ακροατή, τον θεατή, ή τον αναγνώστη. Πολύ πριν μου δημιουργηθεί η διάθεση να περάσω τις πλοκές που είχα σκαρφιστεί στο χαρτί, αφηγούμουν πολλές από αυτές προφορικά και είχα έτσι τη δυνατότητα να διαπιστώσω άμεσα το πόσο αγγίζουν οι τρομακτικές αφηγήσεις ένα ακροατήριο που είναι πρόθυμο να τις ακούσει. Όταν ήμουν μικρός είχα περάσει πολλά καλοκαίρια συντροφιά με μία μεγάλη παρέα παιδιών, με την οποία κάθε βράδυ συγκεντρωνόμασταν στην παραλία, γύρω από μια μεγάλη φωτιά και μου ζήταγαν επίμονα να τους αφηγηθώ ιστορίες τρόμου. Ήταν αρκετά χρόνια αργότερα, όταν υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία, που ξύπνησε μέσα μου η έμπνευση προκειμένου να συγγράψω κάποιες από αυτές. Από τότε, η συγγραφή έγινε για μένα εθισμός, οργανική ανάγκη και μέχρι σήμερα αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της έκφρασής μου. Αξίζει να αναφέρω επίσης ότι σαν αναγνώστης μου αρέσει να διαβάζω πολλά λογοτεχνικά είδη, αν και εξακολουθώ να δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση στον τρόμο και στην επιστημονική φαντασία.

Τι είναι αυτό που αναζητά ο σύγχρονος αναγνώστης στη λογοτεχνία τρόμου;
Ο τρόμος είναι το συναίσθημα που μας υπενθυμίζει ότι ο κόσμος μας δεν είναι τόσο ασφαλής όσο φαίνεται και που μας θωρακίζει απέναντι στις προκλήσεις. Θεωρώ ότι ένας αναγνώστης που αποζητά την αίσθηση του σασπένς και τη δημιουργία μιας σκοτεινής ατμόσφαιρας μέσω αφηγηματικών τεχνικών, εμφανίζει πολλά κοινά στοιχεία με όσους επιδίδονται σε ακραία αθλήματα ή όσους προτιμούν τα παιχνίδια τύπου roller coaster στα λούνα παρκ. Το ζητούμενο είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις και δεν είναι άλλο από τη ροή της αδρεναλίνης, την πρόκληση του να ζει κάποιος στα άκρα έστω και για λίγες στιγμές, παίρνοντας βέβαια τα κατάλληλα μέτρα προφύλαξης. Ο αλεξιπτωτιστής που πηδάει στο κενό δεν κινδυνεύει πραγματικά όσο φοράει το αλεξίπτωτο. Αυτός που ανεβαίνει στα τρενάκια του λούνα παρκ φοράει τη ζώνη ασφαλείας. Έτσι ακριβώς και ο αναγνώστης της λογοτεχνίας τρόμου έχει τη δυνατότητα να αποστασιοποιείται από τα όσα διαβάζει, έχοντας τη διαβεβαίωση ότι αυτά λαμβάνουν χώρα σε έναν φανταστικό κόσμο, ενώ παράλληλα μπορεί να τα ανακαλύπτει και να τα βιώνει μαζί με τους λογοτεχνικούς ήρωες.

 Βιογραφικό
Ο Βασίλειος Γιαννάκης γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, μεγάλωσε στη Νάουσα Ημαθίας και ζει στη Θεσσαλονίκη.  Είναι απόφοιτος της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος. Έχει εργαστεί σε εταιρίες χαρτογραφήσεων και περιβαλλοντικών εφαρμογών. Όντας μανιώδης συλλέκτης και αναγνώστης της λογοτεχνίας τρόμου, παρακολουθεί ανελλιπώς οτιδήποτε σχετίζεται με τη συγκεκριμένη κατηγορία (από ταινίες, μέχρι video games) και στον ελεύθερό του χρόνο επιδίδεται στη συγγραφή ιστοριών εντός των οποίων διοχετεύει την έμπνευσή που αντλεί από σκοτεινές ατμόσφαιρες και αστικούς μύθους. Η νουβελέτα του με τίτλο «ο εσώτερος θεός», τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Larry Niven στην κατηγορία τρόμου τον Απρίλιο του 2014 και αποτέλεσε γι’ αυτόν την αφορμή που είχε ανάγκη προκειμένου να επιδιώξει την έκδοση κάποιων από τις ιστορίες του.  Εκτός από την προσωπική του δουλειά που ονομάζεται «μυστικοί εφιάλτες και μικροί φόβοι» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, έχει συμμετάσχει με διηγήματα σε ανθολογίες της λογοτεχνίας του φανταστικού που κυκλοφορούν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.


Δεν υπάρχουν σχόλια :