Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ - Λυσιστράτη Μια Δολιοφθορά - Στο θέατρο Εταιρότητα -

Λυσιστράτη Μια Δολιοφθορά

Στο θέατρο Εταιρότητα



ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟ gr4you.ning@gmail.com
για την Παρασκευή 6 ΜΑΡΤΙΟΥ  ΣΤΙΣ 9.15


Ιστορία και θέατρο, μεταμόρφωση και δράση, έμμετρη πρόζα με έκφραση ρέουσας καθαρεύουσας  και λαϊκός δημώδης ποιητικός λόγος, μαρτυρίες και βλέμμα της Μνήμης σε υπαινιγμό του θεάτρου μέσα στο θέατρο. Με όχημα αφετηρίας μια παράσταση της Λυσιστράτης στην Επίδαυρο,  στο όνομα της εκεχειρίας του εμφυλιακού σκηνικού τοπίου που το ορίζουν και το διευθετούν ξένες δυνάμεις, ένας αγώνας καλλιτεχνικός μιας ομάδας γυναικών στο πεδίο αναπαράστασης που παρεμβάλλεται στη σύγχρονη ιστορία μιας φυλακισμένης μνήμης. 

Ένα ευφυές,  σύνθετο κείμενο που ισορροπεί στον  εύπλαστο άξονα των λέξεων. Μια ανάγνωση της Λυσιστράτης, στην κωμική αναγωγή και στο ουτοπικό πολιτικό όραμα ενός κόσμου που είναι ζωντανός ως μνήμη  τραγικότητας που καθαίρεται στην τέχνη,  στην υπόδειξη του θεάτρου όπου θεατής είναι η μνήμη. Σ’ έναν άξονα διπολικό του θεατή που παρακολουθεί το θέατρο και του απόηχου που περιγράφεται στην ανάμνηση ως χειροκρότημα και  βίωμα συμμετοχής στο γεγονός.

 Από το αφαιρετικό των κερκίδων του αρχαίου θεάτρου με τη θυμέλη ως κύκλο σκηνικού- σκηνικά κοστούμια κ. Μαρία Μυλωνά, ένα βήμα έκφρασης στο πλέγμα των λαμπτήρων, σε δάπεδο γεμάτο πριονίδι, στο παιχνίδι  των πολλών σημειολογιών του ανοικτού διαλόγου του αρχαίου και σύγχρονου παρελθόντος. Σε προβολή ποιητικού, θεατρικού, ιστορικού, καθημερινού- ηρωϊκού βλέμματος ανάμνησης του λαϊκού θεάτρου. Στο ρευστό της μνήμης τοπίο που ακολούθησε και η μουσική επιλογή- κ. Περικλής Βραχνός και  τα καλαίσθητα, χρωματικά, κοστούμια στη  ρεαλιστική λεπτομέρεια των τύπων που υπέδειξε αυτή ως δείγμα θεατρικού ρόλου.
Ο συγγραφέας και  σκηνοθέτης της παράστασης  του έργου Λυσιστράτη μια Δολιοφθορά, κ. Θωμάς Βελισσάρης,  έπλασε με το κείμενό του έναν πολυσύνθετο υπαινιγμό μνήμης στο διαχρονικό όραμα της Ελληνικότητας. Με αφετηρία το θέατρο τόνισε την πολιτική- παιδαγωγική διάσταση της ποιητικής έκφρασης, ανάλαφρα και σχεδόν αέρινα στο βλέμμα του θεατή, στο βλέμμα της μνήμης, ως  καταγραφή και λήθη της ιστορίας.

 Για να επαναληφθεί ο κύκλος της ιστορίας του ποιητικού, όπως το συνέλαβε ο αρχαίος και ο σύγχρονος ποιητής στην επώνυμη ποίηση και τα δημοτικά τραγούδια. Στο θέατρο και στη σύμβαση των ρόλων. Όταν ανάψουν και σβήσουν τα φώτα στην αρχή και με το τέλος της παράστασης. Σε πολυεπίπεδο αποτέλεσμα.
 Ζωηρό κείμενο, που η ομάδα των ηθοποιών παρουσίασε σε μια έκρηξη δημιουργικής αποτύπωσης ανθρώπινων τύπων που γέννησε μια εποχή οραμάτων ελευθερίας και στο περιβάλλον της τέχνης του θεάτρου που λειτουργεί ως ανάμνηση ήθους ες αεί.
Το υπόγειο -γιάφκα του θιάσου, μια μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα του πολέμου, η καταδιωκτική μανία των οργάνων της τάξης που γίνονται και ηθοποιοί μιας ιστορικής παράστασης, ο μύθος του Έρωτα και της Αφροδίτης, αντιπροσωπευτικοί τύποι γυναικών της εποχής του εμφυλίου, τεχνάσματα ανατροπής με τη μορφή των παραμυθιών, αξιοποιήθηκαν ως θέατρο στο κωμικό της Λυσιστράτης υπόβαθρο, δίνοντας, με τους πολλούς ρόλους στην παράσταση βάθος, χαρίζοντας την αξία μιας  ώριμης σκέψης. Ο σκηνοθέτης, στους διαφορετικούς ρόλους που υποδύθηκε, κατέγραψε τις  πολυεπίπεδες διαδρομές που ακολουθεί ο δημιουργός για να μιλήσει χωρίς να το επιδεικνύει, υπαινικτικά, αφαιρετικά, συμβολικά. Ένας πολύ δυνατός και μεγάλος καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί πολλές φόρμες και τεχνικές με μιαν ευφυή φυσικότητα, ευγένεια και ευαισθησία. Από το κωμικό της Λυσιστράτης στον τραγικό κύκλο του εμφυλίου με τους αντιθετικούς ρόλους και από το βλέμμα της μνήμης στον λόγο- υπενθύμιση του βουνού  στον ποιητικό κύκλο του Δημοτικού τραγουδιού,  στάθηκε στο κέντρο των εξελίξεων δίνοντας  απελευθερωτική ενέργεια στην ομάδα των ηθοποιών να πετύχουν τον συλλογικό άθλο έκφρασης της Ελληνικότητας.
Λυσιστράτη, μια δολιοφθορά: Ύμνος του θεάτρου. Της ερωτικής φύσης των ανθρώπων. Από το πολιτικό της αρχαίας κωμωδίας στο θέατρο του βουνού ως προφανές πρόσχημα αντίστασης και από την ποίηση των μεγάλων ποιητών στο δημοτικό τραγούδι ως παρακαταθήκη  και πεδίο έκφρασης. Παράδειγμα εφαρμογής στη σύγχρονη ερμηνεία μιας ιστορίας που συνεχίζεται. Ως Εθνικός Ύμνος σε  υπόκρουση συντελεσμένων γεγονότων.
Συγχαίρουμε τον σκηνοθέτη  και τους ηθοποιούς της ομάδας Εταιρότητα για το πολυσύνθετο επίπεδο της καλλιτεχνικής τους υπόστασης και την αισθητική του θεάτρου που υπηρετούν με προσήλωση και πάθος.
Συντελεστές:
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θωμάς Βελισσάρης
Σκηνικό – Κοστούμια: Μαρία Μυλωνά
Μουσική: Περικλής Βραχνός
Επιμέλεια κίνησης: Πόλυ Βόικου, Θωμάς Βελισσάρης
Φωτισμοί: Miguel Oso Loustaunau
Βοηθός σκηνοθέτη – Οργάνωση παραγωγής: Τατιάνα Νικολαΐδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Βιολέττα Θεοδωρίδου
Παίζουν: Θωμάς Βελισσάρης, Μελίνα Γαρμπή, Αθηνά Γκούμα, Ευτυχία Καβαλίκα, Μαρίνα Καζόλη, Τζίμης Κούρτης, Μαργαρίτα Κούτοβα, Κωνσταντίνα Λιάκου, Ιόλη Ραγκούση, Ελένη Σαμαντζή, Κωνσταντίνος Χατζηκυπραίος.
 ΚΡΙΤΙΚΗ

ΆΓΓΕΛΑ ΜΑΝΤΖΙΟΥ

Χριστοπούλου 12, Θεσσαλονίκη
2310. 229 249

Δεν υπάρχουν σχόλια :